مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۱۷ - در بحر خیال غرقهٔ گردابم
در بحر خیال غرقهٔ گردابم خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۸ - ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن
ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۶۷ - در مجلس شراب رخ شرمگین مجو
در مجلس شراب رخ شرمگین مجو حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
علامهٔ دهر، والد والا شان خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۷ - ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن
ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۶ - خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنند
خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنند مولوی : رباعیات
رباعی ۳۸ - تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما
تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸۵ - از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!
از پای فکنده است مرا محنت و غم، های! رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۶ - یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۶ - بر اشکم کهربا آبیست روشن
بر اشکم کهربا آبیست روشن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۰ - آن میر که جا در اطلس وقاقم کرد
آن میر که جا در اطلس وقاقم کرد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۲۲ - منم اندر قلندری شده فاش
منم اندر قلندری شده فاش افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - من دیوانه، که در حلقه عشاق توام
من دیوانه، که در حلقه عشاق توام سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۵۲ - زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه
زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۴ - هندوی آن کاکل ترکانه می‌باید شدن
هندوی آن کاکل ترکانه می‌باید شدن طغرای مشهدی : ساقی‌نامه
بخش ۱۱ - به زمزمه تعریف صاحبقران رنگینی، دف گل به هوا آمیختن و به ترانه توصیف خدیو جهان تازگی، چنگ سنبل به فضا ریختن
سخن را به گهواره کن فکان عطار نیشابوری : باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
شماره ۲۲ - ای در غم نان و جامه و آز و نیاز
ای در غم نان و جامه و آز و نیاز نجم‌الدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
حمد و ثنا و آفرین بی منتها آفریدگاری را که بتدبیر حکمت ازلی و تأثیر قدرت لم یزلی از نابود محض بود دو عالم غیب و شهادت پیدا کرد؛ و از ازدواج غیب و شهادت چندین هزار عالم مختلف از امر و خلق پدید آورد؛ و شخص انسانی را زبدهٔ جملگی عوالم مختلف امر و خلق گردانید «ألا له الخلق و الامر تبارک الله ربّ العالمین.» و رود بی غایت و محمدت بی نهایت مرجملگی انبیاء و رسل را که بر شخص انسانی اعضاء رئیسه بودند و درین صدف در نفیسه خصوصاً بر سیّد ولد آدم و خلاصۀ آفرینش عالم محمّد مصطفی صلی الله علیه که دل شخص انسانی بود و انسان العین مسلمانی. صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۲ - ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس
ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس
رباعی ۱۲۱۷ - در بحر خیال غرقهٔ گردابم
در بحر خیال غرقهٔ گردابم خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۸ - ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن
ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۶۷ - در مجلس شراب رخ شرمگین مجو
در مجلس شراب رخ شرمگین مجو حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
علامهٔ دهر، والد والا شان خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۷ - ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن
ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۶ - خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنند
خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنند مولوی : رباعیات
رباعی ۳۸ - تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما
تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸۵ - از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!
از پای فکنده است مرا محنت و غم، های! رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۶ - یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۶ - بر اشکم کهربا آبیست روشن
بر اشکم کهربا آبیست روشن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۰ - آن میر که جا در اطلس وقاقم کرد
آن میر که جا در اطلس وقاقم کرد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۲۲ - منم اندر قلندری شده فاش
منم اندر قلندری شده فاش افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - من دیوانه، که در حلقه عشاق توام
من دیوانه، که در حلقه عشاق توام سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۵۲ - زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه
زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۴۴ - هندوی آن کاکل ترکانه می‌باید شدن
هندوی آن کاکل ترکانه می‌باید شدن طغرای مشهدی : ساقی‌نامه
بخش ۱۱ - به زمزمه تعریف صاحبقران رنگینی، دف گل به هوا آمیختن و به ترانه توصیف خدیو جهان تازگی، چنگ سنبل به فضا ریختن
سخن را به گهواره کن فکان عطار نیشابوری : باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
شماره ۲۲ - ای در غم نان و جامه و آز و نیاز
ای در غم نان و جامه و آز و نیاز نجم‌الدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
حمد و ثنا و آفرین بی منتها آفریدگاری را که بتدبیر حکمت ازلی و تأثیر قدرت لم یزلی از نابود محض بود دو عالم غیب و شهادت پیدا کرد؛ و از ازدواج غیب و شهادت چندین هزار عالم مختلف از امر و خلق پدید آورد؛ و شخص انسانی را زبدهٔ جملگی عوالم مختلف امر و خلق گردانید «ألا له الخلق و الامر تبارک الله ربّ العالمین.» و رود بی غایت و محمدت بی نهایت مرجملگی انبیاء و رسل را که بر شخص انسانی اعضاء رئیسه بودند و درین صدف در نفیسه خصوصاً بر سیّد ولد آدم و خلاصۀ آفرینش عالم محمّد مصطفی صلی الله علیه که دل شخص انسانی بود و انسان العین مسلمانی. صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۲ - ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس
ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس