خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر تضادها و تناقضهای درونی است. شاعر خود را هم کافر و هم دیندار، هم پیر و هم جوان، و هم کودک میداند. همچنین، او اشاره میکند که مرگش را مرگ واقعی ندانند، چرا که عاشقان با مرگ زنده میشوند و به وصال معشوق میرسند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'کفر' و 'دین' نیاز به تفسیر و درک بالاتری دارند.
رباعی ۸۵۷ - هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد ۱
گر من میرم مرا مگوئید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد ۲
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد ۱
گر من میرم مرا مگوئید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۵۶ - هل تا برود سرش به دیوار آید
گوهر بعدی:رباعی ۸۵۸ - همواره خوشی و دلکشی نامیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.