خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر احساسات شاعر درباره زندگی، عشق و رنج‌های آن است. شاعر از فراغت خاطر به عنوان آرزوی زندگی یاد می‌کند و اشاره می‌کند که هر جایی غیر از دل تنگ او خوش است. او از گفت‌وگوهای بی‌ثمر و زخم‌های عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی زخم‌های کهنه نیز گاهی خوشایند هستند. در نهایت، شاعر به امید و ناامیدی در زندگی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج‌های عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶ - صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است
صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است
هر جا که هست غیر دل تنگ من خوش است ۱
در زندگی فراغت خاطر چه آرزوست!
این‌آرزو خوش است ولی در کفن خوش است ۲
از گفت‌وگو دری نگشاید به روی دل
خاکم ازین مجادله مُهرِ دهن خوش است ۳
پیچیده در لباس بدن نیش زندگی
خاک عدم عبیر برین پیرهن خوش است ۴
تیغ تو چاک تازه به جیب دلم فکند
این رخنه تا به دامن امید من خوش است ۵
هرگز به کار عشق نیاید دل درست
دل همچو زلف یار شکن در شکن خوش است ۶
فیّاض زخم تازه به مرهم رفو مکن
کاین زخمِ دل شکاف چو گردد کهن خوش است ۷
هر جا که هست غیر دل تنگ من خوش است ۱
در زندگی فراغت خاطر چه آرزوست!
این‌آرزو خوش است ولی در کفن خوش است ۲
از گفت‌وگو دری نگشاید به روی دل
خاکم ازین مجادله مُهرِ دهن خوش است ۳
پیچیده در لباس بدن نیش زندگی
خاک عدم عبیر برین پیرهن خوش است ۴
تیغ تو چاک تازه به جیب دلم فکند
این رخنه تا به دامن امید من خوش است ۵
هرگز به کار عشق نیاید دل درست
دل همچو زلف یار شکن در شکن خوش است ۶
فیّاض زخم تازه به مرهم رفو مکن
کاین زخمِ دل شکاف چو گردد کهن خوش است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - اختر بی‌نور ما شمع مزار ما بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - خوی بر رخت که رشک گلستان آتش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
