خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به مفاهیمی مانند فنا، درد، فرصت‌های کوتاه زندگی، شادی و غم، و رحمت الهی می‌پردازد. شاعر از تضادهای زندگی مانند هوشمندی و بیخودی، شادی و غم، و زخم و مرهم سخن می‌گوید و بر اهمیت استفاده از فرصت‌های زندگی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۷۷ - کو فنا تا زخم ها شمشیر بر مرهم نهند
کو فنا تا زخم ها شمشیر بر مرهم نهند
بیخودی و هوشمندی سربه پای هم نهند ۱
عمر فرصت کوته است و دست یغمایی دراز
تنگ چشمان را بگو تا برگ عشرت کم نهند ۲
گرفشانم دُرد دَردی بر دل آسودگان
تهمت بیداری صد شور از ماتم نهند ۳
اشک ریزان ترا نازم که از لخت جگر
یک چمن گل در کنار قطره ی شبنم نهند ۴
رحمتش درفعل داروخانه را خندان کند
زخم ها را تا به چاک جامه ها مرهم نهند ۵
اهل دل عرفی اگر یابند فرمان طرب
قصر شادی را بنا هم در زمین غم نهند ۶
بیخودی و هوشمندی سربه پای هم نهند ۱
عمر فرصت کوته است و دست یغمایی دراز
تنگ چشمان را بگو تا برگ عشرت کم نهند ۲
گرفشانم دُرد دَردی بر دل آسودگان
تهمت بیداری صد شور از ماتم نهند ۳
اشک ریزان ترا نازم که از لخت جگر
یک چمن گل در کنار قطره ی شبنم نهند ۴
رحمتش درفعل داروخانه را خندان کند
زخم ها را تا به چاک جامه ها مرهم نهند ۵
اهل دل عرفی اگر یابند فرمان طرب
قصر شادی را بنا هم در زمین غم نهند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۶ - هجران شب تار ما ندارد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۸ - در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
