مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۲ - رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا
رَویم و خانه بگیریم پَهْلویِ دریا مولوی : غزلیات
غزل ۳۶۱ - اگر حوا بدانستی ز رنگت
اگر حَوّا بِدانستی زِ رَنگَت مولوی : غزلیات
غزل ۴۱۰ - دوش آمد بر من آن که شب افروز من است
دوش آمد بَرِ من آن کِه شب اَفْروزِ من است مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۹۰ - ای خفته به یاد یار برخیز
ای خُفته به یادِ یار بَرخیز مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۷ - مست توام نزمی و نز کوکنار
مَست تواَم نَزْمیْ و نَز کوکْنار مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۷ - این چه کژطبعی بود که صد هزاران غم خوریم؟
این چه کَژْطَبْعی بود که صد هزارانْ غَم خوریم؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۴۰ - ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو
نَنْشیند آتشم چو زِ حَقْ خاست آرزو فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در مدح امیر ابو احمد محمدبن محمود غزنوی
دی ز لشکر گه آمد آن دلبر مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۹۹ - تا چند از فراق مرا کار بشکنی؟
تا چند از فِراقْ مرا کار بِشْکَنی؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۶۱ - جهان تا مه روشنت ساخته
جهان تا مه روشنت ساخته مولوی : غزلیات
غزل ۵۶۲ - خیال ترک من هر شب صفات ذات من گردد
خیالِ تُرکِ من هر شب صِفاتِ ذاتِ من گردد مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۹ - بیا، کز عشق تو دیوانه گشتم
بیا، کَزْ عشقِ تو دیوانه گشتم مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۲ - در میان عاشقان عاقل مبا
در میانِ عاشقانْ عاقل مَبا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۱ - چه لازم است کشد تیغ چشم خونخوارش
چه لازم است کشد تیغ چشم خونخوارش اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۰ - در عشق تو هستی جهان حاصل ماست
در عشق تو هستی جهان حاصل ماست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۷ - از زلف تو باد گل سواری آموخت
از زلف تو باد گل سواری آموخت سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۶۶ - غزل
آمکه عمری چو صبا بر سر کویش جان داد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۹۵ - خیال روی تو مأوا گرفت در بر چشم
خیال روی تو مأوا گرفت در بر چشم واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۱۶ - در تاریخ ساختمانی
از حکم «سلیمان » شه فرخنده سرشت سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
غزل ۲۲۲ - رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا
رَویم و خانه بگیریم پَهْلویِ دریا مولوی : غزلیات
غزل ۳۶۱ - اگر حوا بدانستی ز رنگت
اگر حَوّا بِدانستی زِ رَنگَت مولوی : غزلیات
غزل ۴۱۰ - دوش آمد بر من آن که شب افروز من است
دوش آمد بَرِ من آن کِه شب اَفْروزِ من است مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۹۰ - ای خفته به یاد یار برخیز
ای خُفته به یادِ یار بَرخیز مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۷ - مست توام نزمی و نز کوکنار
مَست تواَم نَزْمیْ و نَز کوکْنار مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۷ - این چه کژطبعی بود که صد هزاران غم خوریم؟
این چه کَژْطَبْعی بود که صد هزارانْ غَم خوریم؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۴۰ - ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو
نَنْشیند آتشم چو زِ حَقْ خاست آرزو فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در مدح امیر ابو احمد محمدبن محمود غزنوی
دی ز لشکر گه آمد آن دلبر مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۹۹ - تا چند از فراق مرا کار بشکنی؟
تا چند از فِراقْ مرا کار بِشْکَنی؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۶۱ - جهان تا مه روشنت ساخته
جهان تا مه روشنت ساخته مولوی : غزلیات
غزل ۵۶۲ - خیال ترک من هر شب صفات ذات من گردد
خیالِ تُرکِ من هر شب صِفاتِ ذاتِ من گردد مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۹ - بیا، کز عشق تو دیوانه گشتم
بیا، کَزْ عشقِ تو دیوانه گشتم مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۲ - در میان عاشقان عاقل مبا
در میانِ عاشقانْ عاقل مَبا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۱ - چه لازم است کشد تیغ چشم خونخوارش
چه لازم است کشد تیغ چشم خونخوارش اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۰ - در عشق تو هستی جهان حاصل ماست
در عشق تو هستی جهان حاصل ماست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۷ - از زلف تو باد گل سواری آموخت
از زلف تو باد گل سواری آموخت سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۶۶ - غزل
آمکه عمری چو صبا بر سر کویش جان داد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۹۵ - خیال روی تو مأوا گرفت در بر چشم
خیال روی تو مأوا گرفت در بر چشم واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۱۶ - در تاریخ ساختمانی
از حکم «سلیمان » شه فرخنده سرشت سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
