خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به مقایسه‌ی عشق و عقل می‌پردازد و عشق را برتر از عقل می‌داند. شاعر بیان می‌کند که عشق فضیلتی است که عقل نمی‌تواند آن را درک کند و عاشقان را ستایش می‌کند، در حالی که عاقلان را از این مسیر دور می‌داند. همچنین، تأکید می‌کند که زندگی بدون عشق بی‌معناست و عشق را به عنوان جوهره‌ی زندگی معرفی می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌ی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۷۲ - در میان عاشقان عاقل مبا
در میانِ عاشقانْ عاقل مَبا
خاصه اَنْدَر عشقِ این لَعْلین قَبا ۱
دور بادا عاقلان از عاشقان
دور بادا بویِ گُلْخُن از صَبا ۲
گَر دَرآیَد عاقلی گو راه نیست
وَرْ دَرآیَد عاشقی صَد مَرحَبا ۳
مَجِلسِ ایثار و عقلِ سَخت گیر؟
صَرفه اَنْدَر عاشقی باشد وَبا ۴
نَنْگ آیَد عشق را از نورِ عقل
بَد بُوَد پیری در ایّامِ صِبا ۵
خانه بازآ عاشقا تو زوتَرَک
عُمرْ خود بی‌عاشقی باشد هَبا ۶
جان نگیرد شَمسِ تبریزی به دست
دست بر دل نِهْ برون رَوْ قالَبا ۷
خاصه اَنْدَر عشقِ این لَعْلین قَبا ۱
دور بادا عاقلان از عاشقان
دور بادا بویِ گُلْخُن از صَبا ۲
گَر دَرآیَد عاقلی گو راه نیست
وَرْ دَرآیَد عاشقی صَد مَرحَبا ۳
مَجِلسِ ایثار و عقلِ سَخت گیر؟
صَرفه اَنْدَر عاشقی باشد وَبا ۴
نَنْگ آیَد عشق را از نورِ عقل
بَد بُوَد پیری در ایّامِ صِبا ۵
خانه بازآ عاشقا تو زوتَرَک
عُمرْ خود بی‌عاشقی باشد هَبا ۶
جان نگیرد شَمسِ تبریزی به دست
دست بر دل نِهْ برون رَوْ قالَبا ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۱ - چون نمایی آن رخ گلرنگ را
گوهر بعدی:غزل ۱۷۳ - از یکی آتش برآوردم تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
