کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۹۵ - ایضا له
خواجۀ خواجگان خطیر الرّین ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۱ - یارب چه نهان چه آشکارا که تویی
یارب چه نهان چه آشکارا که تویی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۳۷ - سریست برون زین همه اسرار که هست
سریست برون زین همه اسرار که هست عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۸ - هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۷ - تا کی خود را ز پای و سراندیشی
تا کی خود را ز پای و سراندیشی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۵ - گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود
گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود نسیمی : اضافات
شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۷ - بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم
بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۰ - فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۶ - السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من
السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۴۶ - دوش که شد ماه نهان در غبار
دوش که شد ماه نهان در غبار جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۵۴ - حسنی چو دعا به سر فرازی
حسنی چو دعا به سر فرازی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۲۳ - معراج رسول و قاب قوسین ببین
معراج رسول و قاب قوسین ببین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۸۹ - نیست بی می باغ رانوری می روشن بیار
نیست بی می باغ رانوری می روشن بیار سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۴ - طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند
طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند و منفذِ کاروان بسته، و رعیّتِ بُلْدان از مَکایدِ ایشان مرعوب و لشکرِ سلطان مغلوب. به‌حکمِ آنکه مَلاذی مَنیع از قلّهٔ کوهی گرفته بودند و مَلجأ و مأوای خود ساخته. مدبّرانِ ممالک آن طرف در دفعِ مضرّت ایشان مشاورت همی‌کردند که اگر این طایفه هم برین نَسَق روزگاری مداومت نمایند مقاومت ممتنع گردد. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۳ - از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را
از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را صغیر اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۷۰ - در مدح ولی‌الله اعظم امیرالمؤمنین «علیه‌السلام»
ولی خالق اکبر علی هو علی حق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۷ - برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
شمارهٔ ۹۵ - ایضا له
خواجۀ خواجگان خطیر الرّین ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۱ - یارب چه نهان چه آشکارا که تویی
یارب چه نهان چه آشکارا که تویی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۳۷ - سریست برون زین همه اسرار که هست
سریست برون زین همه اسرار که هست عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۸ - هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۷ - تا کی خود را ز پای و سراندیشی
تا کی خود را ز پای و سراندیشی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۵ - گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود
گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود نسیمی : اضافات
شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۷ - بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم
بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۰ - فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۶ - السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من
السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۴۶ - دوش که شد ماه نهان در غبار
دوش که شد ماه نهان در غبار جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۵۴ - حسنی چو دعا به سر فرازی
حسنی چو دعا به سر فرازی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۲۳ - معراج رسول و قاب قوسین ببین
معراج رسول و قاب قوسین ببین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۸۹ - نیست بی می باغ رانوری می روشن بیار
نیست بی می باغ رانوری می روشن بیار سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۴ - طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند
طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند و منفذِ کاروان بسته، و رعیّتِ بُلْدان از مَکایدِ ایشان مرعوب و لشکرِ سلطان مغلوب. به‌حکمِ آنکه مَلاذی مَنیع از قلّهٔ کوهی گرفته بودند و مَلجأ و مأوای خود ساخته. مدبّرانِ ممالک آن طرف در دفعِ مضرّت ایشان مشاورت همی‌کردند که اگر این طایفه هم برین نَسَق روزگاری مداومت نمایند مقاومت ممتنع گردد. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۳ - از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را
از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را صغیر اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۷۰ - در مدح ولی‌الله اعظم امیرالمؤمنین «علیه‌السلام»
ولی خالق اکبر علی هو علی حق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۷ - برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن