در این متن، شاعر از ناامیدی و تاریکی در زندگی خود سخن میگوید و از دست دادن امید و زیباییها را بیان میکند. او جهان را پر از خار و تاریکی میبیند و آرزوی روشنایی دارد.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند ناامیدی و تاریکی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
دوبیتی ۱۴۵ - بی ته بالین سیه مار به چشمم
روج روشن شو تار به چشمم ۱
بی ته ای نو گل باغ امیدم
گلستان سر به سر خار به چشمم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.