شاعر از دل ناراضی خود شکایت میکند که نه تنها به آرزوهایش پاسخ نمیدهد، بلکه دائماً او را آزار میدهد. این دل مانند پرندگان وحشی است که بدون چیدن دانه، او را به دام میاندازد.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است که میتوانند احساسات و تجربیات مشابه را درک کنند.
دوبیتی ۱۴۴ - وای ازین دل که نی هرگز به کامم
وای ازین دل که آزارد مدامم ۱
وای ازین دل که چون مرغان وحشی
نچیده دانه اندازد به دامم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.