صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۱۲ - سخن کی به جانهای غافل نشنید
سخن کی به جانهای غافل نشنید خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۲ - من بی می ناب زیستن نتوانم
من بی می ناب زیستن نتوانم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۹ - آلوده دردمند به درمان چرا شود
آلوده دردمند به درمان چرا شود انوری : غزلیات
غزل ۱۹۰ - دردا و دریغا که دل از دست بدادم
دردا و دریغا که دل از دست بدادم قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۷ - در مدح ابوالخلیل
که را مهربانی نماید نگاری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۸ - ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد
ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد جامی : لیلی و مجنون
بخش ۵۶ - در بی وفایی عالم و سرعت زوال حیات فانی
گیتی که نشیمن زوال است همام تبریزی : رباعیات
شماره ۶۶ - گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم
گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۲ - درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد
درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵۸ - چنین که غمزه خوبان نشست در کینم
چنین که غمزه خوبان نشست در کینم رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۲۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: خُذِ الْعَفْوَ فرمان آمد از خداوند کریم مهربان، بار خداى همه بار خدایان، کریم و لطیف در نام و در نشان، بمحمّد خاتم پیغامبران، و مقتداى جهانیان، که: اى سیّد! در گذار گناه از گناهکاران، و بپوش عیب ایشان، و برکش قلم عفو بر جریده بدکاران. اى سید! از ما گیر خلق پسندیده، و فعل ستوده، گفتار براستى و با خلق آشتى. در صحبت یار نیکان، و در خلوت تیمار بر ایشان. اى سیّد! من که خداوندم بردبارم، و بردباران را دوست دارم. از دشمن ناسزا میشنوم، و شوخى وى در خلوت مىبینم، و پرده بر وى میدارم، و بعقوبت نشتابم، و توبه و عفو بر وى عرضه میکنم، و بدرگاه خود باز میخوانم که: إِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۶۰ - برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد
برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۴ - حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد
حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد مولوی : غزلیات
غزل ۷ - بنشستهام من بر درت تا بو که برجوشد وفا
بِنْشستهام من بر دَرَت تا بو که بَرجوشد وَفا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۰۶ - از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد
از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد سعدی : قطعات
شماره ۶۰ - طمع خام که سودی بکنم
طمع خام که سودی بکنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۴۸ - در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود
در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود مولوی : رباعیات
رباعی ۸۷ - ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب
ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۸ - چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد
چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۰ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار اول
چو مشگین جعد شب را شانه کردند
غزل ۴۵۱۲ - سخن کی به جانهای غافل نشنید
سخن کی به جانهای غافل نشنید خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۲ - من بی می ناب زیستن نتوانم
من بی می ناب زیستن نتوانم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۹ - آلوده دردمند به درمان چرا شود
آلوده دردمند به درمان چرا شود انوری : غزلیات
غزل ۱۹۰ - دردا و دریغا که دل از دست بدادم
دردا و دریغا که دل از دست بدادم قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۷ - در مدح ابوالخلیل
که را مهربانی نماید نگاری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۸ - ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد
ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد جامی : لیلی و مجنون
بخش ۵۶ - در بی وفایی عالم و سرعت زوال حیات فانی
گیتی که نشیمن زوال است همام تبریزی : رباعیات
شماره ۶۶ - گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم
گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۲ - درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد
درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵۸ - چنین که غمزه خوبان نشست در کینم
چنین که غمزه خوبان نشست در کینم رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۲۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: خُذِ الْعَفْوَ فرمان آمد از خداوند کریم مهربان، بار خداى همه بار خدایان، کریم و لطیف در نام و در نشان، بمحمّد خاتم پیغامبران، و مقتداى جهانیان، که: اى سیّد! در گذار گناه از گناهکاران، و بپوش عیب ایشان، و برکش قلم عفو بر جریده بدکاران. اى سید! از ما گیر خلق پسندیده، و فعل ستوده، گفتار براستى و با خلق آشتى. در صحبت یار نیکان، و در خلوت تیمار بر ایشان. اى سیّد! من که خداوندم بردبارم، و بردباران را دوست دارم. از دشمن ناسزا میشنوم، و شوخى وى در خلوت مىبینم، و پرده بر وى میدارم، و بعقوبت نشتابم، و توبه و عفو بر وى عرضه میکنم، و بدرگاه خود باز میخوانم که: إِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۶۰ - برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد
برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۴ - حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد
حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد مولوی : غزلیات
غزل ۷ - بنشستهام من بر درت تا بو که برجوشد وفا
بِنْشستهام من بر دَرَت تا بو که بَرجوشد وَفا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۰۶ - از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد
از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد سعدی : قطعات
شماره ۶۰ - طمع خام که سودی بکنم
طمع خام که سودی بکنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۴۸ - در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود
در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود مولوی : رباعیات
رباعی ۸۷ - ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب
ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۸ - چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد
چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۰ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار اول
چو مشگین جعد شب را شانه کردند
