این متن به موضوعاتی مانند غفلت، عشق، کمال، و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از ناشنیده ماندن سخن در دلهای غافل، جستجوی گوهر در غبار یتیمی، و عدم سکون غم عشق در جان کامل سخن میگوید. همچنین به مفاهیمی مانند صید و صیاد، جوشش دریا، و رهایی از قید دنیا اشاره میکند. در نهایت، شاعر بر اهمیت خاک شدن در راه حق و رهایی از غبار دل تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم عشق و رهایی از تعلقات دنیوی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۵۱۲ - سخن کی به جانهای غافل نشنید
ز دل هر چه برخاست در دل نشیند ۱
غبار یتیمی است جویای گوهر
غم عشق در جان کامل نشیند ۲
اگر صید غافل شود عذر دارد
ز صیاد عیب است غافل نشیند ۳
مرا می کند سنگ طفلان حصاری
اگر جوش دریا به ساحل نشیند ۴
به دنیا نگردد مقید سبکرو
به ویرانه سیلاب مشکل نشیند ۵
تو کز اهل جسمی سبک ساز خودرا
که دل کشتیی نیست در گل نشیند ۶
چو دریا نگردد تهیدست هرگز
کریمی که در راه سایل نشیند ۷
شود محو در یک دم از جلوه حق
دو روزی اگر نقش باطل نشیند ۸
مرا خاک گشتن درین راه ازان به
که گردم به دامان منزل نشیند ۹
به افشاندن دست صائب نخیزد
غباری که بر دامن دل نشیند ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.