شاعر از دل خود میخواهد که چند شب تا سحر بیدار بماند و در فراق آفتاب مانند ماه نخوابد. او از دل میپرسد در این تاریکی چه راهی دارد و امیدوار است که از چاه ظلمت بیرون آید و نخوابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
رباعی ۸۷ - ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب
در فرقت آفتاب چون ماه مخسپ ۱
چون دلو درین ظلمت چه ره میکرد
باشد که برآئی به سر چاه مخسب ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.