ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۹۹ - گر در یمنی چو با منی پیش منی
گر در یمنی چو با منی پیش منی امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۱۸ - گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه
گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - هزار بار به خون جگر طهارت کرد
هزار بار به خون جگر طهارت کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - ای که به هنگام درد، راحت جانی مرا
ای کِه به هنگامِ دَرد، راحتِ جانی مرا غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم
یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۱ - یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست
یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست عطار نیشابوری : بخش بیستم
الحكایة و التمثیل
خواجه اکافی درآمد در سخن امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۶ - در طور خواجه
شب چو شکست توبه ام شوخ شرابخوار من فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۴ - ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی
ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۹ - رفیع الدّین کرمانی
فرزانه‌ای صاحب کمالات صوری و معنوی، از وارستگان و مجردان عهد خود بوده. علی قلی خان لگزی در تذکرهٔ خود این رباعی را به نام نامی وی قلمی نموده است: سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - در ستایش شاه عباس
کی توانی برد سوی منزل مقصود راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۰ - ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای
ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۷۵ - روی ننمود یار چتوان کرد
روی ننمود یار چتوان کرد نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده
روزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در مدح سلطان محمود و انتقاد از قصیدهٔ غضائری
خدایگان خراسان و آفتاب کمال یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۲۲ - سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما
سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است
ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۹۷ - آنان که مرا ز مستمندان دانند
آنان که مرا ز مستمندان دانند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۸ - حسن رخ دوست جهان خوش کند
حسن رخ دوست جهان خوش کند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۰۵ - چون غنچه صد دل پاره شد لب ناگشودن مشکل است
چون غنچه صد دل پاره شد لب ناگشودن مشکل است
رباعی ۶۹۹ - گر در یمنی چو با منی پیش منی
گر در یمنی چو با منی پیش منی امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۱۸ - گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه
گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - هزار بار به خون جگر طهارت کرد
هزار بار به خون جگر طهارت کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - ای که به هنگام درد، راحت جانی مرا
ای کِه به هنگامِ دَرد، راحتِ جانی مرا غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم
یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۱ - یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست
یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست عطار نیشابوری : بخش بیستم
الحكایة و التمثیل
خواجه اکافی درآمد در سخن امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۶ - در طور خواجه
شب چو شکست توبه ام شوخ شرابخوار من فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۴ - ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی
ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۹ - رفیع الدّین کرمانی
فرزانه‌ای صاحب کمالات صوری و معنوی، از وارستگان و مجردان عهد خود بوده. علی قلی خان لگزی در تذکرهٔ خود این رباعی را به نام نامی وی قلمی نموده است: سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - در ستایش شاه عباس
کی توانی برد سوی منزل مقصود راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۰ - ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای
ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۷۵ - روی ننمود یار چتوان کرد
روی ننمود یار چتوان کرد نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده
روزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در مدح سلطان محمود و انتقاد از قصیدهٔ غضائری
خدایگان خراسان و آفتاب کمال یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۲۲ - سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما
سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است
ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۹۷ - آنان که مرا ز مستمندان دانند
آنان که مرا ز مستمندان دانند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۸ - حسن رخ دوست جهان خوش کند
حسن رخ دوست جهان خوش کند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۰۵ - چون غنچه صد دل پاره شد لب ناگشودن مشکل است
چون غنچه صد دل پاره شد لب ناگشودن مشکل است