مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۲۶ - مفتون شدن قاضی بر زن جوحی و در صندوق ماندن و نایب قاضی صندوق را خریدن باز سال دوم آمدن زن جوحی بر امید بازی پارینه و گفتن قاضی کی مرا آزاد کن و کسی دیگر را بجوی الی آخر القصه
جوحی هر سالی زِ درویشی به فَن خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۳۶ - در شکر ایادی شمس الدین رئیس
من که خاقانیم جفای وطن حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۹ - مرا ز دیده چه حاصل مگر به رویِتو دیدن
مرا ز دیده چه حاصل مگر به رویِتو دیدن غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
صبا ز لطف چه عنقا برو بقلۀ قاف جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۷۳ - هر کجا بشکفد گلستانی
هر کجا بشکفد گلستانی جلال عضد : قصاید
شمارهٔ ۴ - فی مدیحۀ پیرحسین
روز آنست که عالم طرب از سر گیرد ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۲۷ - امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت
امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۷ - ای آرزویِ چشمم روی تو باز دیدن
ای آرزویِ چشمم روی تو باز دیدن ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۷ - وصف کمال حسن تو ورد دوام ماست
وصف کمال حسن تو ورد دوام ماست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۱ - اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند
اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلی
چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۲۵ - در شکر عطای جاریه که پادشاه وقت به او کرده است
خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۴۲ - چه ساقی است که مست مدام اوست جهان
چه ساقی است که مست مدام اوست جهان وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۵۴ - ای شکر اگر وانرسی خال مگس
ای شکر اگر وانرسی خال مگس حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۵ - دلا تا چند با خود دوست بودن
دلا تا چند با خود دوست بودن خاقانی : قطعات
شماره ۲۲۳ - باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
باز به میدان ما فوج بلا بسته صف شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۲ - چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب
چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۰ - بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا
بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۶۰ - چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستن
چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستن حزین لاهیجی : فرهنگ نامه
بخش ۱۷ - در توصیف دارالسلطنه اصفهان گوید
گرامی ترین عضو انسان دل است
بخش ۱۲۶ - مفتون شدن قاضی بر زن جوحی و در صندوق ماندن و نایب قاضی صندوق را خریدن باز سال دوم آمدن زن جوحی بر امید بازی پارینه و گفتن قاضی کی مرا آزاد کن و کسی دیگر را بجوی الی آخر القصه
جوحی هر سالی زِ درویشی به فَن خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۳۶ - در شکر ایادی شمس الدین رئیس
من که خاقانیم جفای وطن حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۹ - مرا ز دیده چه حاصل مگر به رویِتو دیدن
مرا ز دیده چه حاصل مگر به رویِتو دیدن غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی محمد الحسن المجتبی علیه السلام
صبا ز لطف چه عنقا برو بقلۀ قاف جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۷۳ - هر کجا بشکفد گلستانی
هر کجا بشکفد گلستانی جلال عضد : قصاید
شمارهٔ ۴ - فی مدیحۀ پیرحسین
روز آنست که عالم طرب از سر گیرد ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۲۷ - امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت
امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۷ - ای آرزویِ چشمم روی تو باز دیدن
ای آرزویِ چشمم روی تو باز دیدن ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۷ - وصف کمال حسن تو ورد دوام ماست
وصف کمال حسن تو ورد دوام ماست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۱ - اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند
اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلی
چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۲۵ - در شکر عطای جاریه که پادشاه وقت به او کرده است
خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۴۲ - چه ساقی است که مست مدام اوست جهان
چه ساقی است که مست مدام اوست جهان وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۵۴ - ای شکر اگر وانرسی خال مگس
ای شکر اگر وانرسی خال مگس حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۷۵ - دلا تا چند با خود دوست بودن
دلا تا چند با خود دوست بودن خاقانی : قطعات
شماره ۲۲۳ - باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
باز به میدان ما فوج بلا بسته صف شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۲ - چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب
چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۰ - بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا
بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۶۰ - چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستن
چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستن حزین لاهیجی : فرهنگ نامه
بخش ۱۷ - در توصیف دارالسلطنه اصفهان گوید
گرامی ترین عضو انسان دل است
