اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۸ - کسی که سر بدر آرد ز روزن هستی
کسی که سر بدر آرد ز روزن هستی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۵۹ - ای کعبهٔ من در سرای تو
ای کعبهٔ من در سرای تو رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۳۸ - در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی
طبعت ، ای صابران اسمعیل ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۴۴
چند توانت بود مردم (را) به زبان میازار. ادیب الممالک : مسمطات
شماره ۱ - برخیز شتربانا بربند کجاوه
برخیز شتربانا بربند کجاوه اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۰۹ - ای داده به بازی دل من، جان را نیز
ای داده به بازی دل من، جان را نیز جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۰۲ - جانان کدام دل که نگشتست رام تو
جانان کدام دل که نگشتست رام تو عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۶ - گر تن گویم عظیم سست افتادست
گر تن گویم عظیم سست افتادست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست
عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۸ - در حق ملک اتسز
سرای ترا ، شهریارا ، ز نزهت ملا احمد نراقی : باب چهارم
کیفیت محاسبه نفس
مخفی نماند که کیفیت محاسبه نفس، آن است که در وقتی که آخر روز معین کرده بنشیند و نفس خود را مصور سازد و ابتدا محاسبه واجبات را از آن بجوید پس اگر همه آنها را درست بجا آورده باشد او را دعا کند و شکر خدا به جا آورد و او را ترغیب بر مثل آن نماید و اگر چیزی از آنها را ترک نموده باشد از او قضای آن را مطالبه کند و به وعده او فریب نخورد که بسیار بد حساب است و باید دفعه او را بر قضا بدارد و اگر نقصانی در آداب و شرایط آنها باشد تدارک آن را به نافله و امثال آن بکند و بعد از آن، حساب معاصی آن را برسد که اگر معصیتی مرتکب نشده باشد شکر خدا را کند و اگر مرتکب شده باشد در مقام نکوهش و عتاب نفس برآید و آن را به عذاب افکند و زجر کند و تلافی آن را از آن مطالبه کند و همچنان که در حساب دنیا دقت می کند و از حبه و دینار و قیراط و نقیر و قطمیر، تفتیش می نماید و باریک می شود که مغبون نگردد همچنین باید دقت و تفتیش کند از افعال نفس، و بر آن تنگ بگیرد و از حیله و مکر آن احتیاط کند، زیرا که آن مکاره ای است که خدعه می کند و مشتبه می نماید پس باید جواب صحیح از جمیع کردار و گفتار آن مطالبه کند و خود به حساب خود برسد پیش از آنکه در صحرای قیامت دیگری به حساب او برسد و باید هیچ چیز را مهمل نگذارد و حساب جمیع آنچه گفته و کرده و دیده و شنیده از نگاه کردن و نشستن و برخاستن و خوردن و خوابیدن و آشامیدن، حتی از سکوت آن سوال کند، که چرا ساکت شد، و از افکار و خواطر قلبیه و صفات و اخلاق پس اگر از عهده جواب جمیع برآمد به نحوی که از حق تجاوز نکرده باشد و چیزی از واجبات را ترک نکرده باشد و مرتکب معصیتی نشده باشد، از حساب آن روز فارغ است و هیچ چیز باقی ندارد و اگر در چیزی کوتاهی کرده و از جواب صحیح آن عاجز ماند، آن را در دل خود ثبت نماید همچنان که تاجر باقی شریک را در دفتر حساب خود ثبت می کند و بعد از ثبت آن، در مقام معاتبه و مطالبه غرامت آن برآید. رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۹ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ گفت: زن عمران در دعاء خویش: رَبِّ خداوند من! إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ من نذر کردم ترا ما فِی بَطْنِی مُحَرَّراً این که در شکم من است، آزاد داشته بود از همه کار این جهانى. فَتَقَبَّلْ مِنِّی فرا پذیر از من. إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۳۵) که تویى شنوا و دانا. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۳۱ - حسنی که به نور نظر پاک برآید
حسنی که به نور نظر پاک برآید خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱۲ - از بسکه به پیش این و آن مبتذلیم
از بسکه به پیش این و آن مبتذلیم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۱۴ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
خوش در آ در بحر ما ما را بجو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۸ - نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم
نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۸ - فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلی را
فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلی را کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۹۵ - خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش
خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۱۲ - آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب
آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب
شماره ۸ - کسی که سر بدر آرد ز روزن هستی
کسی که سر بدر آرد ز روزن هستی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۵۹ - ای کعبهٔ من در سرای تو
ای کعبهٔ من در سرای تو رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۳۸ - در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی
طبعت ، ای صابران اسمعیل ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۴۴
چند توانت بود مردم (را) به زبان میازار. ادیب الممالک : مسمطات
شماره ۱ - برخیز شتربانا بربند کجاوه
برخیز شتربانا بربند کجاوه اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۰۹ - ای داده به بازی دل من، جان را نیز
ای داده به بازی دل من، جان را نیز جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۰۲ - جانان کدام دل که نگشتست رام تو
جانان کدام دل که نگشتست رام تو عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۶ - گر تن گویم عظیم سست افتادست
گر تن گویم عظیم سست افتادست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست
عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۸ - در حق ملک اتسز
سرای ترا ، شهریارا ، ز نزهت ملا احمد نراقی : باب چهارم
کیفیت محاسبه نفس
مخفی نماند که کیفیت محاسبه نفس، آن است که در وقتی که آخر روز معین کرده بنشیند و نفس خود را مصور سازد و ابتدا محاسبه واجبات را از آن بجوید پس اگر همه آنها را درست بجا آورده باشد او را دعا کند و شکر خدا به جا آورد و او را ترغیب بر مثل آن نماید و اگر چیزی از آنها را ترک نموده باشد از او قضای آن را مطالبه کند و به وعده او فریب نخورد که بسیار بد حساب است و باید دفعه او را بر قضا بدارد و اگر نقصانی در آداب و شرایط آنها باشد تدارک آن را به نافله و امثال آن بکند و بعد از آن، حساب معاصی آن را برسد که اگر معصیتی مرتکب نشده باشد شکر خدا را کند و اگر مرتکب شده باشد در مقام نکوهش و عتاب نفس برآید و آن را به عذاب افکند و زجر کند و تلافی آن را از آن مطالبه کند و همچنان که در حساب دنیا دقت می کند و از حبه و دینار و قیراط و نقیر و قطمیر، تفتیش می نماید و باریک می شود که مغبون نگردد همچنین باید دقت و تفتیش کند از افعال نفس، و بر آن تنگ بگیرد و از حیله و مکر آن احتیاط کند، زیرا که آن مکاره ای است که خدعه می کند و مشتبه می نماید پس باید جواب صحیح از جمیع کردار و گفتار آن مطالبه کند و خود به حساب خود برسد پیش از آنکه در صحرای قیامت دیگری به حساب او برسد و باید هیچ چیز را مهمل نگذارد و حساب جمیع آنچه گفته و کرده و دیده و شنیده از نگاه کردن و نشستن و برخاستن و خوردن و خوابیدن و آشامیدن، حتی از سکوت آن سوال کند، که چرا ساکت شد، و از افکار و خواطر قلبیه و صفات و اخلاق پس اگر از عهده جواب جمیع برآمد به نحوی که از حق تجاوز نکرده باشد و چیزی از واجبات را ترک نکرده باشد و مرتکب معصیتی نشده باشد، از حساب آن روز فارغ است و هیچ چیز باقی ندارد و اگر در چیزی کوتاهی کرده و از جواب صحیح آن عاجز ماند، آن را در دل خود ثبت نماید همچنان که تاجر باقی شریک را در دفتر حساب خود ثبت می کند و بعد از ثبت آن، در مقام معاتبه و مطالبه غرامت آن برآید. رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۹ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ گفت: زن عمران در دعاء خویش: رَبِّ خداوند من! إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ من نذر کردم ترا ما فِی بَطْنِی مُحَرَّراً این که در شکم من است، آزاد داشته بود از همه کار این جهانى. فَتَقَبَّلْ مِنِّی فرا پذیر از من. إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۳۵) که تویى شنوا و دانا. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۳۱ - حسنی که به نور نظر پاک برآید
حسنی که به نور نظر پاک برآید خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱۲ - از بسکه به پیش این و آن مبتذلیم
از بسکه به پیش این و آن مبتذلیم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۱۴ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
خوش در آ در بحر ما ما را بجو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۸ - نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم
نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۸ - فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلی را
فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلی را کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۹۵ - خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش
خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۱۲ - آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب
آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب