خاقانی : قطعات
شماره ۳۱۲ - پسر، خاندان را بود خانه‌دار
پسر، خاندان را بود خانه‌دار
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۶۰ - بازم لباس صبر به صد پاره کرده ای
بازم لباس صبر به صد پاره کرده ای
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۵۹ - آخر چه شد که راه جفا برگرفته یی
آخر چه شد که راه جفا برگرفته یی
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۲۵ - یاد باد آنکه حریفان همه با هم بودیم
یاد باد آنکه حریفان همه با هم بودیم
خاقانی : قطعات
شماره ۲۹۲ - لوریی گفت مرا در عرفات
لوریی گفت مرا در عرفات
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۲۳ - خون دل از دو دیده به دامن همی کشم
خون دل از دو دیده به دامن همی کشم
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۸۶ - بر در یار من سحر مست و خراب می‌روم
بر در یار من سحر مست و خراب می‌روم
خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۹۱ - در تعریض بر پندار رازی
زین کلک من که سحر طرازی است راستین
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۲۱ - جانرا چو نیت وصل تو حاصل کجا برم؟
جانرا چو نیت وصل تو حاصل کجا برم؟
خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۲۸۹ - در هجو
قسم تو ریاست از ریاست
ملا احمد نراقی : باب چهارم
کیفیت محاسبه نفس
مخفی نماند که کیفیت محاسبه نفس، آن است که در وقتی که آخر روز معین کرده بنشیند و نفس خود را مصور سازد و ابتدا محاسبه واجبات را از آن بجوید پس اگر همه آنها را درست بجا آورده باشد او را دعا کند و شکر خدا به جا آورد و او را ترغیب بر مثل آن نماید و اگر چیزی از آنها را ترک نموده باشد از او قضای آن را مطالبه کند و به وعده او فریب نخورد که بسیار بد حساب است و باید دفعه او را بر قضا بدارد و اگر نقصانی در آداب و شرایط آنها باشد تدارک آن را به نافله و امثال آن بکند و بعد از آن، حساب معاصی آن را برسد که اگر معصیتی مرتکب نشده باشد شکر خدا را کند و اگر مرتکب شده باشد در مقام نکوهش و عتاب نفس برآید و آن را به عذاب افکند و زجر کند و تلافی آن را از آن مطالبه کند و همچنان که در حساب دنیا دقت می کند و از حبه و دینار و قیراط و نقیر و قطمیر، تفتیش می نماید و باریک می شود که مغبون نگردد همچنین باید دقت و تفتیش کند از افعال نفس، و بر آن تنگ بگیرد و از حیله و مکر آن احتیاط کند، زیرا که آن مکاره ای است که خدعه می کند و مشتبه می نماید پس باید جواب صحیح از جمیع کردار و گفتار آن مطالبه کند و خود به حساب خود برسد پیش از آنکه در صحرای قیامت دیگری به حساب او برسد و باید هیچ چیز را مهمل نگذارد و حساب جمیع آنچه گفته و کرده و دیده و شنیده از نگاه کردن و نشستن و برخاستن و خوردن و خوابیدن و آشامیدن، حتی از سکوت آن سوال کند، که چرا ساکت شد، و از افکار و خواطر قلبیه و صفات و اخلاق پس اگر از عهده جواب جمیع برآمد به نحوی که از حق تجاوز نکرده باشد و چیزی از واجبات را ترک نکرده باشد و مرتکب معصیتی نشده باشد، از حساب آن روز فارغ است و هیچ چیز باقی ندارد و اگر در چیزی کوتاهی کرده و از جواب صحیح آن عاجز ماند، آن را در دل خود ثبت نماید همچنان که تاجر باقی شریک را در دفتر حساب خود ثبت می کند و بعد از ثبت آن، در مقام معاتبه و مطالبه غرامت آن برآید.
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۱۱ - جان که در عالم خود او را داشتم
جان که در عالم خود او را داشتم
خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۶ - شب رحیل چو کردم وداع شروان را
شب رحیل چو کردم وداع شروان را
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۹۰ - پیک صبا ز کوی او آمد و داد بوی او
پیک صبا ز کوی او آمد و داد بوی او
خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۳ - یارب ز حال محنت خاقانی آگهی
یارب ز حال محنت خاقانی آگهی
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۹۷ - لشکر نوروز بصحرا رسید
لشکر نوروز بصحرا رسید
خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
گذران
تا به کی باید رفت
ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
شمارهٔ ۱ - حب احمد و آل
نمی دانم چه می بود این که ساقی داشت در مینا
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۶۱ - سحرگهان که دم صبح در هوا گیرد
سحرگهان که دم صبح در هوا گیرد