در این متن، خاقانی بیان میکند که عظمت و کمال او باعث شده است که زمانه به عمد از آب رویش (اشک) بگذرد و آن را بریزد. همچنین اشاره میکند که پادشاهان برای نابودی یکدیگر زهر تهیه میکنند، در حالی که ریختن خون افراد معمولی به راحتی امکانپذیر است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند هلاکت و خونریزی ممکن است برای خوانندگان جوان نامناسب باشد.
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن ۱
خسروان بهر هلاک خسروان دارند زهر
ورنه خون سفله بتوان آشکارا ریختن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.