شماره ۹۹ - آن به که جهان را به دل شاد خوری

آن به که جهان را به دل شاد خوری
باده ز کف حور پریزاد خوری ۱

پیوسته ز دست نیکوان باده خوری
با دست غم جهان، چرا باد خوری؟ ۲