خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که بدون شراب (نماد لذت و شادی) قادر به زندگی نیست و از ساقی درخواست می‌کند تا جام دیگری به او بدهد، اما خود را ناتوان از نوشیدن آن می‌داند.
این شعر از مفاهیم نمادین شراب و مستی استفاده می‌کند که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از مفاهیم عرفانی و فلسفی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۲ - من بی می ناب زیستن نتوانم
من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بار تن نتوانم ۱
من بنده‌ی آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم ۲
بی باده کشید بار تن نتوانم ۱
من بنده‌ی آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - من می نه ز بهر تنگدستی نخورم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - هر یک چندی یکی برآید که منم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
