رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۶۵ - آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ
آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۴ - آن روی ترش نیست چنینش فعل است
آن روی ترش نیست چنینش فعل است اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۲۴ - همیشه تا تن من برقرار خواهد بود
همیشه تا تن من برقرار خواهد بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۶۳ - نظری کن اگرت خاطر درویشانست
نظری کن اگرت خاطر درویشانست اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۱۲ - پشت بر کار جهان آر که راه این راه است
پشت بر کار جهان آر که راه این راه است ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۴۱ - زبان حال موسولینی دیکتاتور ایتالیا، قبل از فتح حبشه
در طوف حبش دیدم دی موسولینی میگفت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹۴ - چو بهر قتل غیر آن مه به تیغ آبگون خیزد
چو بهر قتل غیر آن مه به تیغ آبگون خیزد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟ اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۴ - در بیان آنکه جمیع افعال به تقدیر الهی است و اشاره به مسائل مختلف فیه میان اشعری و معتزلی و سنی و شیعی و محقق و مقلد و ایماء اصطلاحات صوفیه و منع از اظهار اسرار و تحریص به اخفاء آن بحکم:
و رب جوهر علم لو ابوح به صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷۲ - سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن
سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۴۲ - صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی
صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۹ - مال قلبش کن لام است ای پسر
مال قلبش کن لام است ای پسر حافظ : غزلیات
غزل ۲۸۸ - کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش خیام : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۳۷ - به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گردد
به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - روز و شب در بزم دوران بی‌قرارم همچو دف
روز و شب در بزم دوران بی‌قرارم همچو دف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۰ - عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده
عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
حکایت - طبیبی با یکی از دردمندان
طبیبی با یکی از دردمندان کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۸۴ - شمعم که چو غم بقصد من برخیزد
شمعم که چو غم بقصد من برخیزد امیر معزی : قصاید
شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
شماره ۱۶۵ - آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ
آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۴ - آن روی ترش نیست چنینش فعل است
آن روی ترش نیست چنینش فعل است اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۲۴ - همیشه تا تن من برقرار خواهد بود
همیشه تا تن من برقرار خواهد بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۶۳ - نظری کن اگرت خاطر درویشانست
نظری کن اگرت خاطر درویشانست اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۱۲ - پشت بر کار جهان آر که راه این راه است
پشت بر کار جهان آر که راه این راه است ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۴۱ - زبان حال موسولینی دیکتاتور ایتالیا، قبل از فتح حبشه
در طوف حبش دیدم دی موسولینی میگفت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹۴ - چو بهر قتل غیر آن مه به تیغ آبگون خیزد
چو بهر قتل غیر آن مه به تیغ آبگون خیزد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟ اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۴ - در بیان آنکه جمیع افعال به تقدیر الهی است و اشاره به مسائل مختلف فیه میان اشعری و معتزلی و سنی و شیعی و محقق و مقلد و ایماء اصطلاحات صوفیه و منع از اظهار اسرار و تحریص به اخفاء آن بحکم:
و رب جوهر علم لو ابوح به صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷۲ - سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن
سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۴۲ - صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی
صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۹ - مال قلبش کن لام است ای پسر
مال قلبش کن لام است ای پسر حافظ : غزلیات
غزل ۲۸۸ - کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش خیام : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۳۷ - به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گردد
به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - روز و شب در بزم دوران بی‌قرارم همچو دف
روز و شب در بزم دوران بی‌قرارم همچو دف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۰ - عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده
عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
حکایت - طبیبی با یکی از دردمندان
طبیبی با یکی از دردمندان کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۸۴ - شمعم که چو غم بقصد من برخیزد
شمعم که چو غم بقصد من برخیزد امیر معزی : قصاید
شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد