مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۸۴ - ماییم درین گوشه، پنهان شده از مستی
ماییم دَرین گوشه، پنهان شده از مَستی
مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۶۸ - در دلت چیست عجب که چو شکر می‌خندی؟
در دِلَت چیست عَجَب که چو شِکَر می‌خندی؟
ملک‌الشعرای بهار : گزیده اشعار
چهارپاره
بیایید ای کبوترهای دلخواه!
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۹۳ - الاسرار
در عالم عشق هر که را یار بود
مولوی : دفتر دوم
بخش ۶ - حکایت مشورت کردن خدای تعالی در ایجاد خلق
مَشورت می‌رفت در ایجادِ خَلق
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۶۲ - ما در جهان کون برای تو آمدیم
ما در جهان کون برای تو آمدیم
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
قاسم انوار : انیس العارفین
بخش ۲۹ - خطاب الشمع مع النار
شمع چون پروانه را معدوم دید
سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۵۰ - خنک صبا که ز زلفش، خلاص یافت نفسی
خنک صبا که ز زلفش، خلاص یافت نفسی
مولوی : رباعیات
رباعی ۷۲ - مولای اناالتائب مما سلفا
مولای اناالتائب مما سلفا
امیر معزی : قصاید
شماره ۱۰۳ - شهی که گوهر و دینار رایگانی داد
شهی که گوهر و دینار رایگانی داد
جویای تبریزی : مثنویات
شمارهٔ ۹ - مثنوی در تعریف بهادر شاه و تاریخ
زهی شاه فلک قدر جوان بخت
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۷۲ - هر تیر کز این طبع چو الماس جهد
هر تیر کز این طبع چو الماس جهد
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۵ - کمال اصفهانی
و هُوَ کمال الدین اسماعیل بن جمال الدین عبدالرّزاق. از مشاهیر شعر است و در اواسط عمر ترک و تجرید پیشه نمود و ارادتش به جناب شیخ شهاب الدین سهروردی به سرحد کمال بود. به لباس فقر ملبس و با یاد خدا همنفس. در خارج شهر اصفهان به دست لشکر مغول گرفتار گردید و بعد از زجر بسیار به مرتبهٔ شهادت رسید فی سنهٔ ۶۳۵. دیوانش مکرر دیده شده. از اوست:
اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳۰ - امشب منم و وصال آن سرو بلند
امشب منم و وصال آن سرو بلند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۹۷ - عشق گهرشناس به دیوانه خوشترست
عشق گهرشناس به دیوانه خوشترست
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۹۱ - خواهی چو خلیل کعبه بنیاد کنی
خواهی چو خلیل کعبه بنیاد کنی
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۶۴۱ - نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟
نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۰۰ - خواهم که همیشه با تو پیوسته بوم
خواهم که همیشه با تو پیوسته بوم
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۰۰ - بمهر تو دادم دل و جان عبث
بمهر تو دادم دل و جان عبث