این شعر به موضوعات مختلفی مانند گذر زمان، پیری، غفلت، آرزوهای برآورده نشده و تفاوت بین واقعیت و خیال پرداخته است. شاعر از تصاویری مانند دندانهای ریخته، موی سفید، طبل رحیل کاروان و گوی مرگ استفاده کرده تا احساسات خود را دربارهٔ گذشت عمر و ناتوانی در رسیدن به آرزوها بیان کند.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند مرگ و پیری ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
غزل ۴۷۷۶ - ریخت دندانهاو در فکر لب نانی هنوز
مهره بازیچه گردون گردانی هنوز ۱
شد بنا گوشت سفید و ظلمت غفلت بجاست
صبح روشن گشت و در خواب پریشانی هنوز ۲
شاهراه کشور مرگ است هر موی سفید
ره نمایان گشت ودر رفتن گرانجانی هنوز ۳
شد بلند، آوازه طبل رحیل کاروان
از پریشان خاطری در فکر سامانی هنوز ۴
قامت خم گشته چوگان است گوی مرگ را
تو همان سرگرم بازی همچوطفلانی هنوز ۵
گر چه پیری در سر دست تو گیرایی نهشت
با هزاران آرزو دست و گریبانی هنوز ۶
شد طناب عمر سست و خیمه بیرون زد حواس
در سرانجام عمارت سخت بنیانی هنوز ۷
در چنین وقتی که می باید به خود پرداختن
واله خال و خط رخسار خوبانی هنوز ۸
در چنین وقتی که صائب ساده لوحیهاست باب
تو ز کوته بینشی در جمع دیوانی هنوز ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.