عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد
ای به خود زنده مرده باید شد
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۸ - دوری مقصد دمید از سرکشیدنهای من
دوری مقصد دمید از سرکشیدنهای من
مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۹ - مگذار که کار دل قراری گیرد
مگذار که کار دل قراری گیرد
سعیدا : غزلیات
شماره ۱۹۶ - رفتم حباب وار ز خود در هوای موج
رفتم حباب وار ز خود در هوای موج
عطار نیشابوری : بخش شانزدهم
الحكایة و التمثیل
خونئی را زار میبردند و خوار
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - چو دل قرار در آن زلف بیقرار گرفت
چو دل قرار در آن زلف بیقرار گرفت
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۰۰ - یک ذره زحد خویش بیرون نشود
یک ذره زحد خویش بیرون نشود
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۹۰ - من که خمارم، به مسجدها مده را هم دگر
من که خمارم، به مسجدها مده را هم دگر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۸۴ - ملایمت سپر خصم تندخو گردد
ملایمت سپر خصم تندخو گردد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۲۱ - تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟
تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟
حافظ : اشعار منتسب
شماره ۹ - در هر هوا که جز برق اندر طلب نباشد
در هر هوا که جز برق اندر طلب نباشد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۸۶ - جان تازه می شود ز نسیم بهارعشق
جان تازه می شود ز نسیم بهارعشق
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۰۲ - شکست رنگ مرا رنگ همچو مهتابش
شکست رنگ مرا رنگ همچو مهتابش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۱۹ - زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید
زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۳۲ - به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید
به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۰ - از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست
از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۸۸ - تن پرستانی که در تضییع آب و دانه اند
تن پرستانی که در تضییع آب و دانه اند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۵۷ - مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگار
مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگار
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۷۱ - مکن از بخت شکایت که وبالش می بود
مکن از بخت شکایت که وبالش می بود
سعدی : غزلیات
غزل ۹۱ - سفر دراز نباشد به پای طالب دوست
سفر دراز نباشد به پای طالب دوست