اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۴۴ - الطریقة
آزار طلب مکن که طامات این است فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۶ - از عشق مجاز گویمت چیست غرض
از عشق مجاز گویمت چیست غرض عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۴ - بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا له
اگر کسی پسری را از آن تو بکشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۵ - چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد
چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد مولوی : رباعیات
رباعی ۸۷۶ - ای دلبر عیار دل نیکوفر
ای دلبر عیار دل نیکوفر خاقانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - فروغ جمالت نظر برنتابد
فروغ جمالت نظر برنتابد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۵ - به گرد دل‌ همی‌گردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم
به گِردِ دل‌ همی‌گَردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۴۴ - زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد
زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۲۲ - بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر
بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۲۸ - لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد
مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۹ - آن زلف مسلسل را گر دام کنی، حالی
آن زُلفِ مُسَلسَل را گَر دامْ کُنی، حالی مولوی : غزلیات
غزل ۳۶۷ - دل آمد و دی به گوش جان گفت
دلْ آمد و دی به گوشِ جان گفت سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۷ - ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما
ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۳۸ - فی التنبیه
به پیری مجوچون جوانی نشاط جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۲۳ - پای هر نخلی که بوسیدم به دوران بهار
پای هر نخلی که بوسیدم به دوران بهار مولوی : غزلیات
غزل ۵۵۳ - بی‌همگان به سر شود بی‌تو به سر نمی‌شود
بی‌هَمِگان به سَر شود بی‌تو به سَر نمی‌شود