صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۶۰ - می به رغم عالم پرشور می باید کشید
می به رغم عالم پرشور می باید کشید امیر معزی : قصاید
شماره ۲۴۱ - آسمان بی مدار است این حصار استوار
آسمان بی مدار است این حصار استوار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست
از زمین اوج گرفته است غباری که مراست جامی : دفتر اول
بخش ۱۷۵ - در بیان آنکه شرط صحبت آنست که همه اصحاب در معرض آن باشند که چون در یکدیگر عیبی بینند به قول یا فعل دفع آن بکنند
مرد باید که یار جوی بود اوحدالدین کرمانی : مصراعها و ابیات پراکنده و ناقص
شماره ۳ - حاتم باشی با همه کس وقت سخا
حاتم باشی با همه کس وقت سخا اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۴۴ - الطریقة
آزار طلب مکن که طامات این است فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۶ - از عشق مجاز گویمت چیست غرض
از عشق مجاز گویمت چیست غرض عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۴ - بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا له
اگر کسی پسری را از آن تو بکشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۵ - چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد
چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد مولوی : رباعیات
رباعی ۸۷۶ - ای دلبر عیار دل نیکوفر
ای دلبر عیار دل نیکوفر خاقانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - فروغ جمالت نظر برنتابد
فروغ جمالت نظر برنتابد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۵ - به گرد دل همی‌گردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم
به گِردِ دل همی‌گَردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۴۴ - زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد
زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۲۲ - بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر
بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۲۸ - لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد
مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۹ - آن زلف مسلسل را گر دام کنی، حالی
آن زُلفِ مُسَلسَل را گَر دامْ کُنی، حالی
غزل ۲۷۶۰ - می به رغم عالم پرشور می باید کشید
می به رغم عالم پرشور می باید کشید امیر معزی : قصاید
شماره ۲۴۱ - آسمان بی مدار است این حصار استوار
آسمان بی مدار است این حصار استوار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست
از زمین اوج گرفته است غباری که مراست جامی : دفتر اول
بخش ۱۷۵ - در بیان آنکه شرط صحبت آنست که همه اصحاب در معرض آن باشند که چون در یکدیگر عیبی بینند به قول یا فعل دفع آن بکنند
مرد باید که یار جوی بود اوحدالدین کرمانی : مصراعها و ابیات پراکنده و ناقص
شماره ۳ - حاتم باشی با همه کس وقت سخا
حاتم باشی با همه کس وقت سخا اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۴۴ - الطریقة
آزار طلب مکن که طامات این است فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۶ - از عشق مجاز گویمت چیست غرض
از عشق مجاز گویمت چیست غرض عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۴ - بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا له
اگر کسی پسری را از آن تو بکشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۵ - چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد
چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد مولوی : رباعیات
رباعی ۸۷۶ - ای دلبر عیار دل نیکوفر
ای دلبر عیار دل نیکوفر خاقانی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - فروغ جمالت نظر برنتابد
فروغ جمالت نظر برنتابد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۵ - به گرد دل همی‌گردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم
به گِردِ دل همی‌گَردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۴۴ - زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد
زمستی چشم او هرگز به حال ما نمی افتد ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۲۲ - بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر
بزرگوارا دانم که بر خلاف قدر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۲۸ - لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد
مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۹ - آن زلف مسلسل را گر دام کنی، حالی
آن زُلفِ مُسَلسَل را گَر دامْ کُنی، حالی