خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای توصیف عشق و رنج‌های آن استفاده می‌کند. شاعر از زلف معشوق، غمزه‌های او، و رفتارهای فریبنده‌اش سخن می‌گوید و به رنج‌های عاشقانه و جفاهای معشوق اشاره می‌کند. همچنین، در بخشی از شعر به مفاهیم عرفانی مانند درویشی و گنج مقصود پس از رنج بسیار پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
چون از او نگشاد کاری پای دیوارش گرفت ۱
سرگران دارد ز خواب ناتوانی غمزه اش
باز تا خون کدامین چشم بیدارش گرفت ۲
یارب آن طاووس باغ کیست کز رفتار او
کبک تعلیم خرامیدن ز رفتارش گرفت ۳
هندوی دزد پریشان کار یعنی زلف را
سر همی برد و همانا بر سر کارش گرفت ۴
کنج درویشی ست در عالم خیالی را و بس
گنج مقصودی که بعد از رنج بسیارش گرفت ۵
چون از او نگشاد کاری پای دیوارش گرفت ۱
سرگران دارد ز خواب ناتوانی غمزه اش
باز تا خون کدامین چشم بیدارش گرفت ۲
یارب آن طاووس باغ کیست کز رفتار او
کبک تعلیم خرامیدن ز رفتارش گرفت ۳
هندوی دزد پریشان کار یعنی زلف را
سر همی برد و همانا بر سر کارش گرفت ۴
کنج درویشی ست در عالم خیالی را و بس
گنج مقصودی که بعد از رنج بسیارش گرفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - دلا طریقهٔ عشّاق خود پرستی نیست
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - دلم را مقام عبادت درِ اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
