صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۶۶ - خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی
خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۲۳ - قطعه‌ (خطاب به استاد جلال همایی)
به گلگشت جنان گل می‌فرستم
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۴۵ - جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۰ - اوضاع زمانه لایق دیدن نیست
اوضاع زمانه لایق دیدن نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۳۶ - شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش
شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش
قاآنی شیرازی : قطعات
شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین‌خان نظام‌الدوله حکمران فارس گوید
ای داور آفاق که از فرط سخاوت
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند
آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۵۲- ابوالعبّاس احمدبن محمّد بن سهل الأَدَمی، رضی اللّه عنه
و منهم: شیخ ظرفا، و قدوهٔ اهل صفا، ابوالعباس احمدبن محمد بن سهل الأَدَمی، رضی اللّه عنه
طغرل احراری : غزلیات
شماره ۸۴ - سرشکم دانه بی حاصل کیست؟!
سرشکم دانه بی حاصل کیست؟!
سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۲۰۷ - در شهر مرد نیست ز من نابکارتر
در شهر مرد نیست ز من نابکارتر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۷۳ - می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری
می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۸۷۶ - گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سرایی
گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سرایی
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۸ - دل از دوران گیتی شاد بادت
دل از دوران گیتی شاد بادت
حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - مدح حضرت امیر مؤمنان (ع)
زین ششدرم چو بال فشانی دهد گشاد
رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود
مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود
نهج البلاغه : خطبه ها
نکوهش سرپیچی از فرمان رهبری در جریان حکمیت
و من خطبة له عليه‌السلام بعد التحكيم و ما بلغه من أمر الحكمين و فيها حمد اللّه على بلائه ثم بيان سبب البلوى
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۴۱ - یک سخن نشنیدم ای گل از دهان نازکت
یک سخن نشنیدم ای گل از دهان نازکت
سعیدا : غزلیات
شماره ۵۲۲ - ندیده صاحب معنی به روزگار سخن
ندیده صاحب معنی به روزگار سخن
عطار نیشابوری : باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
شماره ۲۲ - یا رب چه دمم بود که دمساز نداد
یا رب چه دمم بود که دمساز نداد
عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۶۱ - از بس که دلم به بینشان داشت نیاز
از بس که دلم به بینشان داشت نیاز