شماره ۹۷ - به پیری آنچنان گردیده ام از ناتوانیها

به پیری آنچنان گردیده ام از ناتوانیها
که نتوانم گشودن چشم حسرت بر جوانیها ۱

گداز آتش هجران او جایی که زور آرد
توان بر طالع خود تکیه کرد از ناتوانیها ۲

ز بار غم چه پروا؟لیک یار آید چو در گفتن
از آن ترسم که از جا درنیایم از گرانیها ۳

اگر خورشید رخسار تو در پیش نظر باشد
چو ماه نو ز پیری میروم سوی جوانیها ۴

دل خود را به فریاد خموشی میکنم خالی
بر یاری که میداند زبان بی زبانیها ۵

دگر امروز از فیض نگاه گرم مه رویان
زبان واعظ ما میکند آتشفشانیها ۶