این متن بر ارزشهای معنوی مانند عشق، صبر، و ادب تأکید دارد و ثروت واقعی را در درون انسان میداند. همچنین، از تلخیهای زندگی به عنوان عاملی برای رشد و تعالی یاد میکند و بر عدالت و برابری در مکافات اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۴۳۹ - پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشد
هر که را سد رمق هست سکندر باشد ۱
هرکه چون بحر به تلخی گذراند ایام
ظاهر و باطن او عنبر و گوهر باشد ۲
حرف سامان مزن ای خواجه که در کشور عشق
هرکه آهش به جگر نیست توانگر باشد ۳
هیچ دردی بتر از عافیت دایم نیست
تلخی تازه به از قند مکرر باشد ۴
زندگی بی جگر سوخته ظلم است، ارنه
جام تبخاله ما بر لب کوثر باشد ۵
نی محال است که از بند خلاصی یابد
تا دلش در گرو صحبت شکر باشد ۶
به ادب با همه سر کن که دل شاه و گدا
در ترازوی مکافات برابر باشد ۷
مست نازی که دل وحشی ما کرده شکار
شاهبازش می چون خون کبوتر باشد ۸
پیش جمعی که ز منت دلشان سوخته است
تشنه لب مردن از اقبال سکندر باشد ۹
صبر بر سوز دل و تشنه لبی کن صائب
که چو دل آب شود چشمه کوثر باشد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.