رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى. «إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ» ابن کثیر و قرّاء بصره یدفع خوانند بىالف، و باقى یدافع بالف، و معنى هر دو یکسانست یعنى یدفع عن المؤمنین کید عدوّهم و و شرّهم. این آیت بساط آیت ثانى است از بهر آن که اوّل آیت که بقتال فرو آمد این آیت بود که: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ»، رسول را و یاران را فرمودند تا با اهل زمین جنگ کنند قیاصره و اکاسره و اقیال و غیر ایشان، و در آن عصر اهل زمین همه کفّار بودند و مؤمنان در جنب ایشان اندک، ربّ العزّه ایشان را وعده نصرت داد و دفاع، و ایشان را درین آیت بر قتال داشت و دلیر گردانید گفت اللَّه شر ایشان و کید ایشان گر چه بسیارند باز دارد از مؤمنان اگر چه اندکند، و گفتهاند معنى آیت بر عموم است، اى یدفع عن المؤمنین بنور السنّة ظلمة البدعة، و بنور الایمان ظلمة الکفر. نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۸۲ - نه گل این جا ز عشق خار فارغ
نه گل این جا ز عشق خار فارغ قائم مقام فراهانی : نامه‌های فارسی
شمارهٔ ۱۱۳ - خطاب به پسرش میرزا محمد
فرزند: در آهوان که بنه اردو رسید شنیدم تعریف و تحسین بسیاری از اسب؟ و شکار اندازی تو میکرده اند. قطع نظر از این که اگر بمیرم کسی غیر از تو ندارم عیال مرا پرستاری کند؛ در واقع و نفس الامر تعریف و تحسین تو این است که رقم و کاغذ و نامة را خوب نویسی و محاسبه را خوب برسی و کار در خانه صاحب کار را طوری راه اندازی که مردم بخوشنودی از آن در خانه برگردند. مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۹ - شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود
شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش
جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش امیر معزی : قصاید
شماره ۲۸۵ - به درّ و مشک ز ابر بهار و باد شمال
به درّ و مشک ز ابر بهار و باد شمال عطار نیشابوری : بخش دوم
المقالة الثانیة
پسر گفتش گر این شهوت نباشد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۲۸ - گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری
گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - من که چون شمع ز داغ تو صدم روشنی است
من که چون شمع ز داغ تو صدم روشنی است صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۶ - مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را
مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۵ - سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند
سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۳۵ - مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظربازی
مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظربازی اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۶۰ - سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت
سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت ایرج میرزا : ابیات پراکنده
شماره ۷ - نیست جهان جز همین که با تو بگویم
نیست جهان جز همین که با تو بگویم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱۶۲ - ای راحت و آرامگه پیوستم
ای راحت و آرامگه پیوستم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم
چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۳۶ - ای ترک بیار باده و در گردان
ای ترک بیار باده و در گردان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۵ - نبسته ای گره عهد برقبا هرگز
نبسته ای گره عهد برقبا هرگز شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۲۰ - درآمد از درم خوش پادشاهی
درآمد از درم خوش پادشاهی
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى. «إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ» ابن کثیر و قرّاء بصره یدفع خوانند بىالف، و باقى یدافع بالف، و معنى هر دو یکسانست یعنى یدفع عن المؤمنین کید عدوّهم و و شرّهم. این آیت بساط آیت ثانى است از بهر آن که اوّل آیت که بقتال فرو آمد این آیت بود که: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ»، رسول را و یاران را فرمودند تا با اهل زمین جنگ کنند قیاصره و اکاسره و اقیال و غیر ایشان، و در آن عصر اهل زمین همه کفّار بودند و مؤمنان در جنب ایشان اندک، ربّ العزّه ایشان را وعده نصرت داد و دفاع، و ایشان را درین آیت بر قتال داشت و دلیر گردانید گفت اللَّه شر ایشان و کید ایشان گر چه بسیارند باز دارد از مؤمنان اگر چه اندکند، و گفتهاند معنى آیت بر عموم است، اى یدفع عن المؤمنین بنور السنّة ظلمة البدعة، و بنور الایمان ظلمة الکفر. نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۸۲ - نه گل این جا ز عشق خار فارغ
نه گل این جا ز عشق خار فارغ قائم مقام فراهانی : نامه‌های فارسی
شمارهٔ ۱۱۳ - خطاب به پسرش میرزا محمد
فرزند: در آهوان که بنه اردو رسید شنیدم تعریف و تحسین بسیاری از اسب؟ و شکار اندازی تو میکرده اند. قطع نظر از این که اگر بمیرم کسی غیر از تو ندارم عیال مرا پرستاری کند؛ در واقع و نفس الامر تعریف و تحسین تو این است که رقم و کاغذ و نامة را خوب نویسی و محاسبه را خوب برسی و کار در خانه صاحب کار را طوری راه اندازی که مردم بخوشنودی از آن در خانه برگردند. مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۹ - شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود
شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش
جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش امیر معزی : قصاید
شماره ۲۸۵ - به درّ و مشک ز ابر بهار و باد شمال
به درّ و مشک ز ابر بهار و باد شمال عطار نیشابوری : بخش دوم
المقالة الثانیة
پسر گفتش گر این شهوت نباشد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۲۸ - گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری
گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - من که چون شمع ز داغ تو صدم روشنی است
من که چون شمع ز داغ تو صدم روشنی است صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۶ - مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را
مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۵ - سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند
سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۳۵ - مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظربازی
مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظربازی اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۶۰ - سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت
سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت ایرج میرزا : ابیات پراکنده
شماره ۷ - نیست جهان جز همین که با تو بگویم
نیست جهان جز همین که با تو بگویم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱۶۲ - ای راحت و آرامگه پیوستم
ای راحت و آرامگه پیوستم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم
چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۳۶ - ای ترک بیار باده و در گردان
ای ترک بیار باده و در گردان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۵ - نبسته ای گره عهد برقبا هرگز
نبسته ای گره عهد برقبا هرگز شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۲۰ - درآمد از درم خوش پادشاهی
درآمد از درم خوش پادشاهی