شاعر از بیتوجهی انسان به مرگ و گذرا بودن زندگی انتقاد میکند و هشدار میدهد که نباید خود را جاودانه پنداشت.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زندگی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا اضطراب شود.
فی الموت
فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست ۱
یک ذره به مرگ خویشتن برگت نیست
پنداشتهٔ که جاودان خواهی زیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.