خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از درد عشق و جدایی می‌گوید. شاعر از عشق و غم پنهان خود سخن می‌گوید که او را رسوا کرده است. او از وفا و خیانت معشوق می‌نالد و از اشک‌هایش یاد می‌کند که به هر سو روان شده‌اند. در پایان، شاعر از خیال سخن معشوق به عنوان ورد زبان خود یاد می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۶ - تا دو چشم سیهت غارتِ جان کرد مرا
تا دو چشم سیهت غارتِ جان کرد مرا
غم پنهان تو رسوای جهان کرد مرا ۱
بارها عشق تو می گفت که رسوا کُنمت
هرچه می گفت غم عشق همان کرد مرا ۲
این نشان بس ز وفا ترک کماندار تو را
که چو تیری به کف آورد نشان کرد مرا ۳
گفتم ای اشک مرو هر طرفی گفت برو
کآنکه پرورد بدین گونه روان کرد مرا ۴
شادکام از روش نظم خیالی ز آنم
که خیال سخنش ورد زبان کرد مرا ۵
غم پنهان تو رسوای جهان کرد مرا ۱
بارها عشق تو می گفت که رسوا کُنمت
هرچه می گفت غم عشق همان کرد مرا ۲
این نشان بس ز وفا ترک کماندار تو را
که چو تیری به کف آورد نشان کرد مرا ۳
گفتم ای اشک مرو هر طرفی گفت برو
کآنکه پرورد بدین گونه روان کرد مرا ۴
شادکام از روش نظم خیالی ز آنم
که خیال سخنش ورد زبان کرد مرا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
گوهر بعدی:شماره ۷ - چون نی اگر چه عمری خوش می نواخت ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
