خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از درد عشق و جدایی می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند. او از سوختن در آتش عشق و غم سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که تا زنده است، از پای نخواهد نشست. شاعر همچنین از رقیب خود شکایت می‌کند و می‌پرسد که چرا بی‌گناه مورد آزار قرار می‌گیرد. در پایان، او خود را بلبلی می‌داند که در باغ معشوق آواز می‌خواند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی ممکن است برای این گروه سنی قابل‌درک نباشد.
شماره ۵ - تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
سوختم چون عود سعیی کن که بنوازی مرا ۱
تا سرم بر جا بود از پای ننشینم چو شمع
در تبِ غم ز آتش دل گرچه بگدازی مرا ۲
گو بزن تیغم که من قطعاً ندارم سرکشی
با تو می سازم در این ره هرچه می سازی مرا ۳
با سگش تا کی شکایت کردن از من ای رقیب
بی گنه با او چه چندین می دراندازی مرا ۴
گر نه ای گل چون خیالی بلبل باغ توام
شهرت نطق از چه رو شد در خوش آوازی مرا ۵
سوختم چون عود سعیی کن که بنوازی مرا ۱
تا سرم بر جا بود از پای ننشینم چو شمع
در تبِ غم ز آتش دل گرچه بگدازی مرا ۲
گو بزن تیغم که من قطعاً ندارم سرکشی
با تو می سازم در این ره هرچه می سازی مرا ۳
با سگش تا کی شکایت کردن از من ای رقیب
بی گنه با او چه چندین می دراندازی مرا ۴
گر نه ای گل چون خیالی بلبل باغ توام
شهرت نطق از چه رو شد در خوش آوازی مرا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - بیش از این مپسند در زاری منِ درویش را
گوهر بعدی:شماره ۶ - تا دو چشم سیهت غارتِ جان کرد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
