نهج البلاغه : حکمت ها
گشایش بعد از سختی
وَ قَالَ عليه‌السلام عِنْدَ تَنَاهِي اَلشِّدَّةِ تَكُونُ اَلْفَرْجَةُ وَ عِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ اَلْبَلاَءِ يَكُونُ اَلرَّخَاءُ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۹ - می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش مهدی اخوان ثالث : زمستان
اندوه
نه چراغ چشم گرگی پیر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۷ - هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست
هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - گدایان را، هوای بزم سلطانی و، سلطانان
گدایان را، هوای بزم سلطانی و، سلطانان نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۸ - همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوست
همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوست رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۷ - هم در مدح اتسز گوید
شهی که نقش نگین جلال شد نامش مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم
آن یکی پُرسید از مُفتی به راز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۵۶ - سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده است
سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۵۳ - ز تند باد جگرها مرا درونه بلرزد
ز تند باد جگرها مرا درونه بلرزد باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲ - وی جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست
وی جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست اقبال لاهوری : جاویدنامه
غزل زنده رود
به آدمی نرسیدی ، خدا چه میجوئی محمد بن منور : منقولات
شماره ۶۸ - شیخ گفت: حقّیقة العبودیة شیئان: حسن الافتقار الی اللّه و هذا من باطن الاحوال و ح
شیخ گفت: حقّیقة العبودیة شیئان: حسن الافتقار الی اللّه و هذا من باطن الاحوال و حسن القدوة برسول اللّه صلی اللّه علیه و سلم و هذا الذی لیس للنفس فیه نصیب و لاراحة. گفت: طوبی لمن کان له فی عمره نفس واحد، خنک آنکه او را در همه عمر نفسی صافی برآید و آن نفس ضد نفس باشد و هر کجا نفس غالب بود این نفس نباشد بلکه دود تنور بود. قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۱ - گر بداند لذت جان باختن در راه عشق
گر بداند لذت جان باختن در راه عشق مولوی : دفتر سوم
بخش ۹۲ - باز شدن آن شمعها هفت درخت
باز هر یک مَرد شُد شَکْلِ درخت اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۷ - حال دل دیوانه عجایب حالیست
حال دل دیوانه عجایب حالیست اقبال لاهوری : جاویدنامه
خطاب به جاوید
سخنی به نژاد نو حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۱۸ - حکایت
دو کس را سر جنگ بود و ستیز حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۷ - دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش
دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - مدرس فقر و فنا را سبقیم
مدرس فقر و فنا را سبقیم
گشایش بعد از سختی
وَ قَالَ عليه‌السلام عِنْدَ تَنَاهِي اَلشِّدَّةِ تَكُونُ اَلْفَرْجَةُ وَ عِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ اَلْبَلاَءِ يَكُونُ اَلرَّخَاءُ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۹ - می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش مهدی اخوان ثالث : زمستان
اندوه
نه چراغ چشم گرگی پیر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۷ - هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست
هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیست آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - گدایان را، هوای بزم سلطانی و، سلطانان
گدایان را، هوای بزم سلطانی و، سلطانان نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۸ - همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوست
همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوست رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۷ - هم در مدح اتسز گوید
شهی که نقش نگین جلال شد نامش مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم
آن یکی پُرسید از مُفتی به راز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۵۶ - سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده است
سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۵۳ - ز تند باد جگرها مرا درونه بلرزد
ز تند باد جگرها مرا درونه بلرزد باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲ - وی جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست
وی جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست اقبال لاهوری : جاویدنامه
غزل زنده رود
به آدمی نرسیدی ، خدا چه میجوئی محمد بن منور : منقولات
شماره ۶۸ - شیخ گفت: حقّیقة العبودیة شیئان: حسن الافتقار الی اللّه و هذا من باطن الاحوال و ح
شیخ گفت: حقّیقة العبودیة شیئان: حسن الافتقار الی اللّه و هذا من باطن الاحوال و حسن القدوة برسول اللّه صلی اللّه علیه و سلم و هذا الذی لیس للنفس فیه نصیب و لاراحة. گفت: طوبی لمن کان له فی عمره نفس واحد، خنک آنکه او را در همه عمر نفسی صافی برآید و آن نفس ضد نفس باشد و هر کجا نفس غالب بود این نفس نباشد بلکه دود تنور بود. قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۱ - گر بداند لذت جان باختن در راه عشق
گر بداند لذت جان باختن در راه عشق مولوی : دفتر سوم
بخش ۹۲ - باز شدن آن شمعها هفت درخت
باز هر یک مَرد شُد شَکْلِ درخت اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۷ - حال دل دیوانه عجایب حالیست
حال دل دیوانه عجایب حالیست اقبال لاهوری : جاویدنامه
خطاب به جاوید
سخنی به نژاد نو حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۱۸ - حکایت
دو کس را سر جنگ بود و ستیز حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۷ - دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش
دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - مدرس فقر و فنا را سبقیم
مدرس فقر و فنا را سبقیم