شماره ۵۲۷ - آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

آن را که غمی باشد و گفتن نتواند
شب تا به سحر نالد و خفتن نتواند ۱

از ما بشنو قصه ما، ورنه چه حاصل؟
پیغام که باد آرد و گفتن نتواند ۲

بی بوی وصالت نگشاید دل تنگم
بی باد صبا غنچه شگفتن نتواند ۳

از اشک زدم آب همه کوی تو تا باد
خاشاک سر کوی تو رفتن نتواند ۴

شوریده تواند که کند ترک سر خویش
ترک سر کوی تو گرفتن نتواند ۵

اندر دل ما عکس رخ خوب تو پیداست
زآیینه کسی چهره نهفتن نتواند ۶

جوینده چه سهل است که بر خود نکند سهل
فرهاد چو خسرو ره رفتن نتواند ۷