صفی علیشاه : قصاید
شماره ۱۰ - مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی
مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۵ - شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک
شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک مولوی : رباعیات
رباعی ۲۱۵ - این من نه منم آنکه منم گوئی کیست
این من نه منم آنکه منم گوئی کیست مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۷۵ - دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد
دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - در سری نیست که از زلف بتی سودا نیست
در سری نیست که از زلف بتی سودا نیست ازرقی هروی : مقطعات
شماره ۴ - منت تو گردن من بنده را
منت تو گردن من بنده را سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۸۵ - کاردگر
کاردگر امرد که چون او نیست در شهر اوستاد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱۷ - ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم
ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۲۹ - ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال
ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال سنایی غزنوی : الباب الرّابع: فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سبب وجوده
اندر جمع بین عقل و شرع
عقل چشم و پیمبری نورست شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۶ - رند مستیم و عشق شورانگیز
رند مستیم و عشق شورانگیز شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
دنیا نه یالان تاپماجادیر؟
ایل کئچدی، باهار اولدو، خبر یوخ گولوموزدن، مجیرالدین بیلقانی : ترکیبات
شماره ۶ - خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهد
خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهد مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۵۷ - دلا تا نازکی و نازنینی
دِلا تا نازکیْ و نازنینی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۸۸ - تسمه گر
گر چه با من آن نگار تسمه گر هم مکتب است سعدالدین وراوینی : باب دوم
داستان مرد طامع با نوخرّه
ملک‌زاده گفت: شنیدم که بزمین شام پادشاهی بود هنرمند، دانش پسند، سخن پرور، مردی نوخرّه نام در میان ندماءِ حضرت داشت چنانک عادت روزگارست، اگرچ باهلیّت از همه متاخّر بود، بر تبتِ قبول بر همه تقدم داشت. روزی شخصی خوش محضر، پاکیزه منظر، نکته‌انداز، بذله‌پرداز، شیرین لهجه چرب زبان، لطیفه‌گوی، به‌نشین که همنشینی ملوک را شایستی، برغبتی صادق و شوقی غالب از کشوری دوردست بر آوازهٔ محاسن و مکارمِ پادشاه بخدمت آستانهٔ او شتافت تا مگر در پناهِ آن دولت جای یابد و از آسیبِ حوادث در جوارِ مأمون او محروس و مصون بماند. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۲۲ - جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۵ - در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم خاقانی : غزلیات
غزل ۴۰۰ - لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی
لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی
شماره ۱۰ - مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی
مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۵ - شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک
شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک مولوی : رباعیات
رباعی ۲۱۵ - این من نه منم آنکه منم گوئی کیست
این من نه منم آنکه منم گوئی کیست مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۷۵ - دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد
دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - در سری نیست که از زلف بتی سودا نیست
در سری نیست که از زلف بتی سودا نیست ازرقی هروی : مقطعات
شماره ۴ - منت تو گردن من بنده را
منت تو گردن من بنده را سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۸۵ - کاردگر
کاردگر امرد که چون او نیست در شهر اوستاد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱۷ - ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم
ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۲۹ - ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال
ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال سنایی غزنوی : الباب الرّابع: فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سبب وجوده
اندر جمع بین عقل و شرع
عقل چشم و پیمبری نورست شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۶ - رند مستیم و عشق شورانگیز
رند مستیم و عشق شورانگیز شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
دنیا نه یالان تاپماجادیر؟
ایل کئچدی، باهار اولدو، خبر یوخ گولوموزدن، مجیرالدین بیلقانی : ترکیبات
شماره ۶ - خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهد
خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهد مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۵۷ - دلا تا نازکی و نازنینی
دِلا تا نازکیْ و نازنینی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۸۸ - تسمه گر
گر چه با من آن نگار تسمه گر هم مکتب است سعدالدین وراوینی : باب دوم
داستان مرد طامع با نوخرّه
ملک‌زاده گفت: شنیدم که بزمین شام پادشاهی بود هنرمند، دانش پسند، سخن پرور، مردی نوخرّه نام در میان ندماءِ حضرت داشت چنانک عادت روزگارست، اگرچ باهلیّت از همه متاخّر بود، بر تبتِ قبول بر همه تقدم داشت. روزی شخصی خوش محضر، پاکیزه منظر، نکته‌انداز، بذله‌پرداز، شیرین لهجه چرب زبان، لطیفه‌گوی، به‌نشین که همنشینی ملوک را شایستی، برغبتی صادق و شوقی غالب از کشوری دوردست بر آوازهٔ محاسن و مکارمِ پادشاه بخدمت آستانهٔ او شتافت تا مگر در پناهِ آن دولت جای یابد و از آسیبِ حوادث در جوارِ مأمون او محروس و مصون بماند. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۲۲ - جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۵ - در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم خاقانی : غزلیات
غزل ۴۰۰ - لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی
لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی