اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۵۲ - ایسرو سهی درآ در آغوش چو گل
ایسرو سهی درآ در آغوش چو گل آرایه های ادبی : آرایه های لفظی
موازنه
هرگاه دو مصراع یا دو جمله تقریباً همه كلمات به ترتیب با هم سجع متوازن (کلمات پایانی جمله ها هم وزن باشند ولی واج های پایانی آنها مانند هم نباشد) باشند موازنه می نامند. مثال: دل به امید روی او همدم جان نمی شود جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند مثال: این لطافت کز لب لعل تو من گفتم که گفت وین تطاول کز سر ِ زلفِ تو من دیدم که دید مثال: گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم ور راه ِ وفا گیری جان در قدمت ریزم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸۶ - مگذار ز دستم که گل باغ وفایم
مگذار ز دستم که گل باغ وفایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۱۷ - بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد
بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹ - جیب مرا مدوز که بودش نمانده است
جیب مرا مدوز که بودش نمانده است سعیدا : غزلیات
شماره ۳۸۹ - پر کن از خون جام، صهبا گر نباشد گو مباش
پر کن از خون جام، صهبا گر نباشد گو مباش سنایی غزنوی : الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
حکایت - آن شنیدی که مرغکی در شخ
آن شنیدی که مرغکی در شخ ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۷
خویشتن به بندگی کس مسپار. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۸ - ادامه ی داستان طوطی و شاه و رفتن به جزیره
باز گردم بر سر آن داستان قاآنی شیرازی : قطعات
شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین‌خان نظام‌الدوله حکمران فارس گوید
ای داور آفاق که از فرط سخاوت حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۳ - اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
اندوه جهان و شادمانی همه هیچ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۰۰ - با صد حضور باز طلبکارت آمدم
با صد حضور باز طلبکارت آمدم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۳۴ - هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد
هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۱ - طبل الرحیل
چون به حکم پادشاه انس و جان سعیدا : غزلیات
شماره ۵۶۶ - دارم ز باده چشم تمنای بیخودی
دارم ز باده چشم تمنای بیخودی بلند اقبال : ترکیبات
شماره ۵ - فتد آتش به آب وخاک شیراز
فتد آتش به آب وخاک شیراز مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۱۱ - روزی که ز عشق من ملالت نبود
روزی که ز عشق من ملالت نبود اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا
عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۹۴ - به گوشم از پریدن های چشم آواز می آید
به گوشم از پریدن های چشم آواز می آید یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۶۱ - به میرزا محمدعلی ادیب نگارش یافته
بزرگ استاد خود را رنج افزای پاک روان می گردم که چون اختر خودکام بدفرجام این خاکسار شوریده سامان را همراه از آنچه دل خواست گسسته و نومید می خواهد. بپاس پیمان همان روز چاشت گاهان راه خانه که آستانه آسایش و آشیانه بخشایش است سپردیم از اندرون آواز آمد که دمی دو از این بیش به جائی که ما ندانیم کجاست، فرمودند: پراکنده دل و افسرده روان راست چون بخت خویش برگشتم. چنان ندانند که آرزومند دیدار نیم یا آن پیمان را شکستی خواست تا بازکی و کجا دست بدان دامان رسد و رخت به آن خرم انجمن کشم. سرور مهربان یادآورنده نامه درباره سرکار چیزی از من پرسید، پاسخی در خور دانائی خویش نه سزاوار بزرگ استاد خود گفتم تا زنده ام بنده ام و به بوی دریافت خجسته دیدارت زنده.
شماره ۴۵۲ - ایسرو سهی درآ در آغوش چو گل
ایسرو سهی درآ در آغوش چو گل آرایه های ادبی : آرایه های لفظی
موازنه
هرگاه دو مصراع یا دو جمله تقریباً همه كلمات به ترتیب با هم سجع متوازن (کلمات پایانی جمله ها هم وزن باشند ولی واج های پایانی آنها مانند هم نباشد) باشند موازنه می نامند. مثال: دل به امید روی او همدم جان نمی شود جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند مثال: این لطافت کز لب لعل تو من گفتم که گفت وین تطاول کز سر ِ زلفِ تو من دیدم که دید مثال: گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم ور راه ِ وفا گیری جان در قدمت ریزم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸۶ - مگذار ز دستم که گل باغ وفایم
مگذار ز دستم که گل باغ وفایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۱۷ - بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد
بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹ - جیب مرا مدوز که بودش نمانده است
جیب مرا مدوز که بودش نمانده است سعیدا : غزلیات
شماره ۳۸۹ - پر کن از خون جام، صهبا گر نباشد گو مباش
پر کن از خون جام، صهبا گر نباشد گو مباش سنایی غزنوی : الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
حکایت - آن شنیدی که مرغکی در شخ
آن شنیدی که مرغکی در شخ ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۷
خویشتن به بندگی کس مسپار. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۸ - ادامه ی داستان طوطی و شاه و رفتن به جزیره
باز گردم بر سر آن داستان قاآنی شیرازی : قطعات
شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین‌خان نظام‌الدوله حکمران فارس گوید
ای داور آفاق که از فرط سخاوت حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۳ - اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
اندوه جهان و شادمانی همه هیچ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۰۰ - با صد حضور باز طلبکارت آمدم
با صد حضور باز طلبکارت آمدم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۳۴ - هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد
هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۱ - طبل الرحیل
چون به حکم پادشاه انس و جان سعیدا : غزلیات
شماره ۵۶۶ - دارم ز باده چشم تمنای بیخودی
دارم ز باده چشم تمنای بیخودی بلند اقبال : ترکیبات
شماره ۵ - فتد آتش به آب وخاک شیراز
فتد آتش به آب وخاک شیراز مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۱۱ - روزی که ز عشق من ملالت نبود
روزی که ز عشق من ملالت نبود اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا
عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۹۴ - به گوشم از پریدن های چشم آواز می آید
به گوشم از پریدن های چشم آواز می آید یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۶۱ - به میرزا محمدعلی ادیب نگارش یافته
بزرگ استاد خود را رنج افزای پاک روان می گردم که چون اختر خودکام بدفرجام این خاکسار شوریده سامان را همراه از آنچه دل خواست گسسته و نومید می خواهد. بپاس پیمان همان روز چاشت گاهان راه خانه که آستانه آسایش و آشیانه بخشایش است سپردیم از اندرون آواز آمد که دمی دو از این بیش به جائی که ما ندانیم کجاست، فرمودند: پراکنده دل و افسرده روان راست چون بخت خویش برگشتم. چنان ندانند که آرزومند دیدار نیم یا آن پیمان را شکستی خواست تا بازکی و کجا دست بدان دامان رسد و رخت به آن خرم انجمن کشم. سرور مهربان یادآورنده نامه درباره سرکار چیزی از من پرسید، پاسخی در خور دانائی خویش نه سزاوار بزرگ استاد خود گفتم تا زنده ام بنده ام و به بوی دریافت خجسته دیدارت زنده.