غزل ۲۳۴ - هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد

هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد
صد واقعه پیش آرد صد فتنه برانگیزد ۱

عشقت که ازو دل را پر خون جگر دیدم
اندوه دل‌افزایت تف جگر انگیزد ۲

هرگه که برون آید از چشم تو اخباری
تا چشم زنی بر هم از سنگ برانگیزد ۳

سرخی لب لعلت سرسبزی جان دارد
سودای سر زلفت صفرای سر انگیزد ۴

چون پستهٔ شیرینت شوری چو شکر دارد
هر لحظه به شیرینی شوری دگر انگیزد ۵

عطار به وصف تو چون بحر دلی دارد
کان بحر چو موج آرد سیل گهر انگیزد ۶