غزل ۲۳۵ - دل برای تو ز جان برخیزد

دل برای تو ز جان برخیزد
جان به عشقت ز جهان برخیزد ۱

در دل هر که نشینی نفسی
ز غمت جان ز میان برخیزد ۲

مرد درد تو درین ره آن است
کز سر سود و زیان برخیزد ۳

گر نقاب از رخ خود باز کنی
ناله از کون و مکان برخیزد ۴

جان ز دل نوحه‌کنان بنشیند
دل ز جان نعره‌زنان برخیزد ۵

ساقیا بادهٔ اندوه بیار
تا ز عشاق فغان برخیزد ۶

کین تن خستهٔ من از می عشق
نه چنان خفت کزان برخیزد ۷

دل عطار ز شوق تو چنان است
که زمان تا به زمان برخیزد ۸