حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - حیرانی من محرم آن روی چو ماه است
حیرانی من محرم آن روی چو ماه است ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
ای بخت سیاه بخت تدبیری کن صائب تبریزی : مطالع
شماره ۷۵ - بخیل دوربین زان می کند وحشت ز صحبت ها
بخیل دوربین زان می کند وحشت ز صحبت ها مولوی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات
خُلق‌هایِ خوبِ تو پیشَت دَوَد بعد از وَفات صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۳ - به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم
به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹ - به غیر میکده زاهد بود شراب کجا
به غیر میکده زاهد بود شراب کجا حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۹ - بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش
بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش امیر معزی : غزلیات
شماره ۳ - موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را
موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۳۱۸ - گفتم که این جانان کیست ، جان گفت جانان منست
گفتم که این جانان کیست ، جان گفت جانان منست مولوی : غزلیات
غزل ۵۱۱ - همچو گل سرخ برو دست دست
هَمچو گُلِ سُرخ بُرو دستْ دست خیام : رباعیات
رباعی ۴۱ - گویند کسان بهشت با حور خوش است
گویند کسان بهشت با حور خوش است سنایی غزنوی : الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
التّمثیل فی‌المحبّة والشّکر
آن یکی خیره ز اشتری پرسید ادیب صابر : مفردات
شماره ۱۰ - ذوق عشقت کاشکی جانا نمی دیدی دلم
ذوق عشقت کاشکی جانا نمی دیدی دلم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۵۷ - نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد
نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۶ - ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم
ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۲ - موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد
موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی. ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۵ - چشم تو که با جهان عتاب است او را
چشم تو که با جهان عتاب است او را عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۱۳ - تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا
تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۸ - گشادی طره و مشک ختن سوخت
گشادی طره و مشک ختن سوخت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۹۸ - چنین بی یار و دل تا چند باشم
چنین بی یار و دل تا چند باشم
شماره ۲۳۲ - حیرانی من محرم آن روی چو ماه است
حیرانی من محرم آن روی چو ماه است ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
ای بخت سیاه بخت تدبیری کن صائب تبریزی : مطالع
شماره ۷۵ - بخیل دوربین زان می کند وحشت ز صحبت ها
بخیل دوربین زان می کند وحشت ز صحبت ها مولوی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات
خُلق‌هایِ خوبِ تو پیشَت دَوَد بعد از وَفات صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۳ - به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم
به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹ - به غیر میکده زاهد بود شراب کجا
به غیر میکده زاهد بود شراب کجا حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۹ - بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش
بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش امیر معزی : غزلیات
شماره ۳ - موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را
موی چون غالیه و روی چو دیباست تو را شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۳۱۸ - گفتم که این جانان کیست ، جان گفت جانان منست
گفتم که این جانان کیست ، جان گفت جانان منست مولوی : غزلیات
غزل ۵۱۱ - همچو گل سرخ برو دست دست
هَمچو گُلِ سُرخ بُرو دستْ دست خیام : رباعیات
رباعی ۴۱ - گویند کسان بهشت با حور خوش است
گویند کسان بهشت با حور خوش است سنایی غزنوی : الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
التّمثیل فی‌المحبّة والشّکر
آن یکی خیره ز اشتری پرسید ادیب صابر : مفردات
شماره ۱۰ - ذوق عشقت کاشکی جانا نمی دیدی دلم
ذوق عشقت کاشکی جانا نمی دیدی دلم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۵۷ - نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد
نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۶ - ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم
ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۲ - موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد
موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی. ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۵ - چشم تو که با جهان عتاب است او را
چشم تو که با جهان عتاب است او را عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۱۳ - تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا
تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۸ - گشادی طره و مشک ختن سوخت
گشادی طره و مشک ختن سوخت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۹۸ - چنین بی یار و دل تا چند باشم
چنین بی یار و دل تا چند باشم