کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۵۷ - عمریست که از خلوته در میکده مسئوریم
عمریست که از خلوتگه در میکده مستوریم غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۹ - آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد
آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۶۱ - بیدست و پا به خاک ادب نقش بستهام
بیدست و پا به خاک ادب نقش بستهام مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۷۹ - بیامدیم دگربار سوی مولایی
بیامدیم دِگَربار سویِ مولایی عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۶۴ - هرچه یابی وزان فرومولی
هرچه یابی وزان فرومولی ایرج میرزا : مثنوی ها
عارف نامه
شنیدم من که عارف جانم آمد کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شمارهٔ ۱۷ - و قال
هیچ صحبت مباد با عامت نظامی عروضی : مقالت اول: در ماهیت دبیری و کیفیت دبیر کامل و آنچه تعلق بدین دارد
بخش ۹ - حکایت هشت - گورخان و خواجه احمد و اتمتکین
گور خان خطائی بدر سمرقند با سلطان عالم سنجر بن ملکشاه مصاف کرد و لشکر اسلام را چنان چشم زخمی افتاد که نتوان گفت و ماوراءالنهر او را مسلم شد بعد از کشتن امام مشرق حسام الدین انار الله برهانه و وسع علیه رضوانه پس گور خان بخارا را به اتمتیکین داد پسر امیر بیابانی برادرزادهٔ خوارزمشاه اتسز و در وقت بازگشتن او را بخواجهٔ امام تاج الاسلام احمد بن عبدالعزیز سپرد که امام بخارا بود و پسر برهان تا هر چه کند با اشارت او کند و بی امر او هیچ کاری نکند و هیچ حرکت بی حضور او نکند و گور خان بازگشت و به برسخان بازرفت و عدل او را اندازهٔ نبود و نفاذ امر او را حدی نه و الحق حقیقت پادشاهی ازین دو بیش نیست اتمتکین چون میدان تنها یافت دست بظلم برد و از بخارا استخراج کردن گرفت بخاریان تنی چند بودند سوی برسخان رفتند و تظلم کردند گور خان چون بشنید نامهٔ نوشت سوی اتمتکین بر طریق اهل اسلام بسم الله الرحمن الرحیم اتمتکین بداند که میان ما اگر چه مسافت دور است رضا و سخط ما بدو نزدیک است اتمتکین آن کند که احمد فرماید و احمد آن فرماید که محمد فرموده است و السلام، بار ها این تأمل رفته است و این تفکر کردهایم هزار مجلد شرح این نامه است بلکه زیادت و مجملش بغایت هویدا و روشن است و محتاج شرح نیست و من مثل این کم دیدهام. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - در غم شاه شهیدان زار می باید گریست
در غم شاه شهیدان زار می باید گریست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۰۵ - هرکه از عشق در طرب نبود
هرکه از عشق در طرب نبود عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۶۳ - چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۲۹ - چون سرانگشت آن نگارین دید
چون سرانگشت آن نگارین دید قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - هزار حیف که در بوستان رعنایی
هزار حیف که در بوستان رعنایی حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۸۰ - در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم
در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۳ - ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم
ما عاشق و سَرگشته و شَیدایِ دِمشْقیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۹ - گر چه پیریم تمنای جوانی داریم
گر چه پیریم تمنای جوانی داریم مولوی : رباعیات
رباعی ۵۲۶ - از ما بت عیار گریزان باشد
از ما بت عیار گریزان باشد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۷۳ - زان سینه چه راحت که ره زخم بدر نیست
زان سینه چه راحت که ره زخم بدر نیست عطار نیشابوری : باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شماره ۶ - تا بر ره خلق مینشینی ای دل
تا بر ره خلق مینشینی ای دل ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۹۸ - تضرع به درگاه بی نیاز چاره ساز
ای خدا بنگر به این بار گران
شماره ۷۵۷ - عمریست که از خلوته در میکده مسئوریم
عمریست که از خلوتگه در میکده مستوریم غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۹ - آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد
آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۶۱ - بیدست و پا به خاک ادب نقش بستهام
بیدست و پا به خاک ادب نقش بستهام مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۷۹ - بیامدیم دگربار سوی مولایی
بیامدیم دِگَربار سویِ مولایی عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۶۴ - هرچه یابی وزان فرومولی
هرچه یابی وزان فرومولی ایرج میرزا : مثنوی ها
عارف نامه
شنیدم من که عارف جانم آمد کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شمارهٔ ۱۷ - و قال
هیچ صحبت مباد با عامت نظامی عروضی : مقالت اول: در ماهیت دبیری و کیفیت دبیر کامل و آنچه تعلق بدین دارد
بخش ۹ - حکایت هشت - گورخان و خواجه احمد و اتمتکین
گور خان خطائی بدر سمرقند با سلطان عالم سنجر بن ملکشاه مصاف کرد و لشکر اسلام را چنان چشم زخمی افتاد که نتوان گفت و ماوراءالنهر او را مسلم شد بعد از کشتن امام مشرق حسام الدین انار الله برهانه و وسع علیه رضوانه پس گور خان بخارا را به اتمتیکین داد پسر امیر بیابانی برادرزادهٔ خوارزمشاه اتسز و در وقت بازگشتن او را بخواجهٔ امام تاج الاسلام احمد بن عبدالعزیز سپرد که امام بخارا بود و پسر برهان تا هر چه کند با اشارت او کند و بی امر او هیچ کاری نکند و هیچ حرکت بی حضور او نکند و گور خان بازگشت و به برسخان بازرفت و عدل او را اندازهٔ نبود و نفاذ امر او را حدی نه و الحق حقیقت پادشاهی ازین دو بیش نیست اتمتکین چون میدان تنها یافت دست بظلم برد و از بخارا استخراج کردن گرفت بخاریان تنی چند بودند سوی برسخان رفتند و تظلم کردند گور خان چون بشنید نامهٔ نوشت سوی اتمتکین بر طریق اهل اسلام بسم الله الرحمن الرحیم اتمتکین بداند که میان ما اگر چه مسافت دور است رضا و سخط ما بدو نزدیک است اتمتکین آن کند که احمد فرماید و احمد آن فرماید که محمد فرموده است و السلام، بار ها این تأمل رفته است و این تفکر کردهایم هزار مجلد شرح این نامه است بلکه زیادت و مجملش بغایت هویدا و روشن است و محتاج شرح نیست و من مثل این کم دیدهام. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - در غم شاه شهیدان زار می باید گریست
در غم شاه شهیدان زار می باید گریست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۰۵ - هرکه از عشق در طرب نبود
هرکه از عشق در طرب نبود عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۶۳ - چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۲۹ - چون سرانگشت آن نگارین دید
چون سرانگشت آن نگارین دید قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - هزار حیف که در بوستان رعنایی
هزار حیف که در بوستان رعنایی حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۸۰ - در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم
در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۳ - ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم
ما عاشق و سَرگشته و شَیدایِ دِمشْقیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۹ - گر چه پیریم تمنای جوانی داریم
گر چه پیریم تمنای جوانی داریم مولوی : رباعیات
رباعی ۵۲۶ - از ما بت عیار گریزان باشد
از ما بت عیار گریزان باشد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۷۳ - زان سینه چه راحت که ره زخم بدر نیست
زان سینه چه راحت که ره زخم بدر نیست عطار نیشابوری : باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شماره ۶ - تا بر ره خلق مینشینی ای دل
تا بر ره خلق مینشینی ای دل ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۹۸ - تضرع به درگاه بی نیاز چاره ساز
ای خدا بنگر به این بار گران