اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۷۴ - ساقی نظر از تو گر سوی باغ کنم
ساقی نظر از تو گر سوی باغ کنم سعیدا : غزلیات
شماره ۵۱۵ - خیرالامور اوسط اولاد آدمیم
خیرالامور اوسط اولاد آدمیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۴۴ - وه که این شیرین غزالان بازی ما میدهند
وه که این شیرین غزالان بازی ما میدهند اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۸۲ - آزادی مرد هر چه خواهی ارزد
آزادی مرد هر چه خواهی ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵۱ - من عاشق بتانم و این کار میکنم
من عاشق بتانم و این کار میکنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۱۱ - وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها
وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۹ - نه گل شناسم و نه باغ و بوستان بی تو
نه گل شناسم و نه باغ و بوستان بی تو کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۳۳ - درد تو زمان زمان فزون است
درد تو زمان زمان فزون است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۴ - پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را
پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۲۱ - ای حسن تو درحدّ کمال افتاده
ای حسن تو درحدّ کمال افتاده اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۸۷ - ساقی قدحی ده و دل از غم برهان
ساقی قدحی ده و دل از غم برهان کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۳۷ - ای با افلاک عقد الفت بسته
ای با افلاک عقد الفت بسته رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۱۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ شرک عام دیگر است، و شرک خاص دیگر. شرک عام شرک اکبر است، و شرک خاص شرک اصغر. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۰۹ - گشادم دیده روی تو ناگه
گشادم دیده روی تو ناگه بابافغانی : مفردات
شماره ۲۹ - چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من
چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٨ - وله ایضاً در مدح و تهنیت قدوم پادشاه
دوش وقت صبحدم آمد نسیمی مشکبار کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۷۹ - من و محنت تو زهی راحت من
من و محنت تو زهی راحت من مولوی : غزلیات
غزل ۵۱۸ - نفسی بهوی الحبیب فارت
نَفْسی بِهَوَی الْحَبیبِ فارَتْ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۶۰۵ - شاهی که بود نرم دل و آهسته
شاهی که بود نرم دل و آهسته میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۳۰ - شاهنشاهی اردشیر دراز دست ملقب به بهمن
پس از وی کی نامدار اردشیر
شماره ۷۴ - ساقی نظر از تو گر سوی باغ کنم
ساقی نظر از تو گر سوی باغ کنم سعیدا : غزلیات
شماره ۵۱۵ - خیرالامور اوسط اولاد آدمیم
خیرالامور اوسط اولاد آدمیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۴۴ - وه که این شیرین غزالان بازی ما میدهند
وه که این شیرین غزالان بازی ما میدهند اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۸۲ - آزادی مرد هر چه خواهی ارزد
آزادی مرد هر چه خواهی ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵۱ - من عاشق بتانم و این کار میکنم
من عاشق بتانم و این کار میکنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۱۱ - وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها
وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۹ - نه گل شناسم و نه باغ و بوستان بی تو
نه گل شناسم و نه باغ و بوستان بی تو کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۳۳ - درد تو زمان زمان فزون است
درد تو زمان زمان فزون است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۴ - پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را
پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۲۱ - ای حسن تو درحدّ کمال افتاده
ای حسن تو درحدّ کمال افتاده اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۸۷ - ساقی قدحی ده و دل از غم برهان
ساقی قدحی ده و دل از غم برهان کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۳۷ - ای با افلاک عقد الفت بسته
ای با افلاک عقد الفت بسته رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۱۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ شرک عام دیگر است، و شرک خاص دیگر. شرک عام شرک اکبر است، و شرک خاص شرک اصغر. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۰۹ - گشادم دیده روی تو ناگه
گشادم دیده روی تو ناگه بابافغانی : مفردات
شماره ۲۹ - چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من
چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٨ - وله ایضاً در مدح و تهنیت قدوم پادشاه
دوش وقت صبحدم آمد نسیمی مشکبار کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۷۹ - من و محنت تو زهی راحت من
من و محنت تو زهی راحت من مولوی : غزلیات
غزل ۵۱۸ - نفسی بهوی الحبیب فارت
نَفْسی بِهَوَی الْحَبیبِ فارَتْ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۶۰۵ - شاهی که بود نرم دل و آهسته
شاهی که بود نرم دل و آهسته میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۳۰ - شاهنشاهی اردشیر دراز دست ملقب به بهمن
پس از وی کی نامدار اردشیر