مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۱۸ - آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟
آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟ فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح میرابوالفتح فرزند سید الوزراء احمد بن حسن میمندی
من ندانم که عاشقی چه بلاست حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۵۲ - بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۷۷ - ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی
ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۲۱ - ز دور ار ترا ناتوانی ببیند
ز دور ار ترا ناتوانی ببیند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۲۷ - در عالم محبت دانی چه کار کردم
در عالم محبت دانی چه کار کردم نورعلیشاه : جامع الاسرار
بخش ۴ - حکایت
پادشاهی را غلامی بود بدیع الجمال و خوش آواز عشاق بینوا را با نغمه داودی نوا ساز خسرو خاوری بدر دربار حسنش کمینه چاکری و زهره چنگی در مقام نواسنجی صوتش مشتری اتفاقاروزی بردر دولتسرای شاه نشسته بود و غزل عاشقانه بصوت حزین میسرود. قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۵۰ - داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرا
داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۵ - گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را
گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۱ - قسم دوم طاعات
و نیت در این از دو درجه اثر دارد: یکی آن که اصل وی به نیت درست آید. و دیگر آن که هرچند نیت بیشتر می شود ثواب مضاعف همی شود. و هرکه علم نیت بیاموزد به یک طاعت چند نیت نیکو بتواند کرد تا آن جمله طاعت شود. مثلا چون در مسجد اعتکاف کرد نیت کند که این خانه خدای است و هرکه در اینجا شود به زیارت خدای شده بود. که رسول (ص) گفته است، «هرکه در مسجد شد به زیارت خدای رفت». و حق است بر همه کس که زایر را اکرام کند. عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۲۷ - ای دریغا کزین منور جای
ای دریغا کزین منور جای رشیدالدین میبدی : ۳۵- سورة الملائکة- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله: وَ ما یَسْتَوِی الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ... سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۶۸ - بندباف
پنجه آن بندباف امرد به بازو تافتم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۴ - در بیان گفتگوی شخصی با شترمرغ
ماند حیران اندر آن صحرا فرید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید
بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱۵ - بر لب اثر شراب داری
بر لب اثر شراب داری باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۱۱ - غم عشق تو کی بر هر سر آیو
غم عشق تو کی بر هر سر آیو جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۲۵ - تحفه
ای شده فر شکوه مسندت انوری : رباعیات
رباعی ۹۶ - ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت
ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت
شماره ۱۸ - آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟
آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟ فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح میرابوالفتح فرزند سید الوزراء احمد بن حسن میمندی
من ندانم که عاشقی چه بلاست حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۵۲ - بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۷۷ - ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی
ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۲۱ - ز دور ار ترا ناتوانی ببیند
ز دور ار ترا ناتوانی ببیند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۲۷ - در عالم محبت دانی چه کار کردم
در عالم محبت دانی چه کار کردم نورعلیشاه : جامع الاسرار
بخش ۴ - حکایت
پادشاهی را غلامی بود بدیع الجمال و خوش آواز عشاق بینوا را با نغمه داودی نوا ساز خسرو خاوری بدر دربار حسنش کمینه چاکری و زهره چنگی در مقام نواسنجی صوتش مشتری اتفاقاروزی بردر دولتسرای شاه نشسته بود و غزل عاشقانه بصوت حزین میسرود. قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۵۰ - داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرا
داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۵ - گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را
گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۱ - قسم دوم طاعات
و نیت در این از دو درجه اثر دارد: یکی آن که اصل وی به نیت درست آید. و دیگر آن که هرچند نیت بیشتر می شود ثواب مضاعف همی شود. و هرکه علم نیت بیاموزد به یک طاعت چند نیت نیکو بتواند کرد تا آن جمله طاعت شود. مثلا چون در مسجد اعتکاف کرد نیت کند که این خانه خدای است و هرکه در اینجا شود به زیارت خدای شده بود. که رسول (ص) گفته است، «هرکه در مسجد شد به زیارت خدای رفت». و حق است بر همه کس که زایر را اکرام کند. عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۲۷ - ای دریغا کزین منور جای
ای دریغا کزین منور جای رشیدالدین میبدی : ۳۵- سورة الملائکة- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله: وَ ما یَسْتَوِی الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ... سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۶۸ - بندباف
پنجه آن بندباف امرد به بازو تافتم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۴ - در بیان گفتگوی شخصی با شترمرغ
ماند حیران اندر آن صحرا فرید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید
بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱۵ - بر لب اثر شراب داری
بر لب اثر شراب داری باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۱۱ - غم عشق تو کی بر هر سر آیو
غم عشق تو کی بر هر سر آیو جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۲۵ - تحفه
ای شده فر شکوه مسندت انوری : رباعیات
رباعی ۹۶ - ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت
ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت