اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷۶ - دم درکش و در خویش سیاحی می کن
دم درکش و در خویش سیاحی می کن
عطار نیشابوری : باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۳۱ - چون هر روزیت بیشتر دیدم ناز
چون هر روزیت بیشتر دیدم ناز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۵ - دل رمیده ما از نظاره در پیش است
دل رمیده ما از نظاره در پیش است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۱ - سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد
سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد
واعظ قزوینی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - تجدید مطلع
دی رفت و، شد ز بند یخ آزاد روزگار
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۸۲ - دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد
دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد
اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۳ - ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۳۴ - باش تا بار دگر آن پسر این سو آید
باش تا بار دگر آن پسر این سو آید
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۸۵ - بر شیشه خانهٔ دل افسرده سنگ زن
بر شیشه خانهٔ دل افسرده سنگ زن
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۸۵ - قطره و بحر هر دو یک آبند
قطره و بحر هر دو یک آبند
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۵۸ - دشمن خود گرنه ای، ما را به خود دشمن مکن
دشمن خود گرنه ای، ما را به خود دشمن مکن
عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۷۷ - شمع آمد و گفت: گر بما زد پر باز
شمع آمد و گفت: گر بما زد پر باز
فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح شمس الکفات خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی
آمد آن نو بهار تو به شکن
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۵ - چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۳۴ - اندر دو کون جانا بی تو طرب ندیدم
اندر دو کون جانا بی تو طرب ندیدم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۸۸ - مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست
مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست
اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۴ - آنها که به تقلید عبارات کنند
آنها که به تقلید عبارات کنند
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۶۲ - من برکشم این پیرهن زهد ز سر
من برکشم این پیرهن زهد ز سر
مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۷۲ - چند گهی فاتحه خوانت کنم
چند گَهی فاتحه خوانَت کُنم
حافظ : اشعار منتسب
شماره ۱۹ - ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده
ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده