این متن به توصیف فردی به نام مرده بوبکر میپردازد که از حیله و مکر دوری کرده است. پیامبر(ص) او را به عنوان الگویی برای دیگران معرفی میکند و تأکید میکند که هر کس به او بنگرد، عکس خود را در او میبیند. متن همچنین به نقد رفتارهای نادرست و طعنهزنندههای افراد نادان و کینهتوز اشاره میکند و تشبیه میکند که این افراد مانند کسانی هستند که عیوب خود را به آیینه نسبت میدهند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'کید'، 'زرق'، و 'شقاق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
بخش ۷۱ - اشارة الی قوله علیه السلام من اراد ان ینظر الی میت یمشی علی وجه الارض فلینظر الی ابن ابی قحافه
رسته از کید زرق و حیله و مکر ۱
زان چو دیدش نبی که می پیمود
ره درین تیره خاکدان فرمود ۲
هر که خواهد ز خلق کهنه و نو
نگرد مرده روان گو رو ۳
آهوی مشک نافه را بنگر
پسر بو قحافه را بنگر ۴
او چنین مرده و گروه شقاق
می زنندش ز جهل طعن نفاق ۵
کان صدق و نفاق یعنی چه
غرق وصل و فراق یعنی چه ۶
بود آیینه تمام صفا
عکس بینندگان در او پیدا ۷
هر که سویش ز نیک و بد می دید
اندر او عکس روی خود می دید ۸
طعنه بر وی ز جان پر کینه
طعن زشتان بود بر آیینه ۹
زشت ننهد ز بد سرشتی خویش
جز بر آیینه عیب زشتی خویش ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.