طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۵۹ - هر کجا گر گردبادی حلقه می سازد غبار
هر کجا گر گردبادی حلقه می سازد غبار
فریدون مشیری : آه، باران
شب های کارون
شب های تاریک
اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۹۳ - شاهدان عهد ما در عهد و پیمان و وفا
شاهدان عهد ما در عهد و پیمان و وفا
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۱۶ - ای دل، همه اسباب جهان خواسته گیر
ای دل، همه اسباب جهان خواسته گیر
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۷۷ - تو بلندی عظیم و من پستم
تو بلندی عظیم و من پستم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۸۶ - اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد
اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد
سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰ - ای سنائی دم در این عالم قلندروار زن
ای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۴۴ - روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنین
روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنین
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۳ - در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۵۰ - خواهی که شوی با طرب و عیش قرین
خواهی که شوی با طرب و عیش قرین
طبیب اصفهانی : قطعات
شماره ۶ - عیب مکن جان من گرمی بازار نیست
عیب مکن جان من گرمی بازار نیست
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۷۷ - آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید
آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۶ - غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۲۹ - یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۸۸ - جمعیت خویش را پریشان کردم
جمعیت خویش را پریشان کردم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۲۹ - دلبری از خم گیسوی سخن می آید
دلبری از خم گیسوی سخن می آید
سعدی : غزلیات
غزل ۴۸ - خداوندی چنین بخشنده داریم
خداوندی چنین بخشنده داریم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۸ - داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده است
داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۸۰ - از صبوری در گشاد کارها بگزین کلید
از صبوری در گشاد کارها بگزین کلید
مفاتیح الجنان : زیارت امام رضا (ع)
زیارت امام رضا (ع) معروف به جوادیه
نویسنده گوید: علاّمه مجلسی در «بحارالانوار»، از برخی نوشته های گذشتۀ اصحاب زیارتی برای حضرت امام رضا(علیه السلام) نقل کرده که معروف به «جوادیه» است و در آخر آن زیارت است که: نماز زیارت و تسبیح بجا آر و آن را به آن حضرت هدیه کن، آنگاه بگو: «اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا اللّهُ الدَّائِمُ...» و این دعا را تا آخر آن نقل کرده، پس هر زمان آن زیارت را در آن مشهد مقدّس خواندی، این دعا را ترک مکن.