پایان شب

رفت و نرفته نکهت گیسوی او هنوز
غرق گل است بسترم از بوی او هنوز ۱

دوران شب ز بخت سیاهم به سر رسید
نگشوده تاری از خم گیسوی او هنوز ۲

از من رمید و جای به پهلوی غیر کرد
جانم نیارمیده به پهلوی او هنوز ۳

دردا که سوخت خار و خس آشیان ما
نگرفته خانه در چمن کوی او هنوز ۴

روزی فکند یار نگاهی به سوی غیر
باز است چشم حسرت من سوی او هنوز ۵

یک بار چون نسیم صبا بر چمن گذشت
می آید از بنفشه و گل بوی او هنوز ۶

روزی که داد دل به گل روی او رهی
مسکین نبود باخبر از خوی او هنوز ۷