جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۶۳ - جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست
جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۴۵ - دوشم همه شب چنگ چو شمشیر بخست
دوشم همه شب چنگ چو شمشیر بخست مولوی : غزلیات
غزل ۲۰ - چندانک خواهی جنگ کن، یا گرم کن تهدید را
چندانک خواهی جنگ کُن، یا گرم کُن تَهدید را قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲ - مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش
مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۰۵ - خم و خنبه پر ز انده، دل تهی
خم و خنبه پر ز انده، دل تهی مفاتیح الجنان : بعضی از دعاهای مشهور
دعاى سمات
این دعا معروف به دعای شبوّر [دعای عطا و بخشش] است که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشیده نباشد که این دعا از دعاهای مشهور است و بیشتر علمای گذشته بر خواندن این دعا مواظبت داشتند. جامی : دفتر سوم
بخش ۱۲ - چون حرف نخست از ظالم برود جز سه حرف الم نماند این اشارت به آن است که چون سر به گریبان عدم در خواهد کشید جز الم چیزی نخواهد دید و لفظ سیاست که متضمن سه حرف یاس است مبنی از آن معنی است که می باید که سیاست ظالم متضمن یاس کلی وی بود از ارتکاب مظالم
معدلت سیر تا جهاندارا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۱۴ - غربتی لاهوری
نام شریفش ابوالمعالی از نواحی شهر مذکور و در آنجا به ذوق و حال معروف و مشهور. عاشقی دردمند و سالکی پایه بلند بوده. این دو بیت از اوست: ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۵ - بیان در رنج سلاطین و حکام
روز و شب مشغول پاس خویشتن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱۵ - ای آمده جان هر شکسته
ای آمده جان هر شکسته مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۸۶ - من کجا بودم عجب، بی‌تو این چندین زمان
من کجا بودم عَجَب، بی‌تو این چندین زمان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳۱ - دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود
دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۹۵۹ - صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود
صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
التمثیل فی‌تعلیم الاب‌الغافل لابن الجاهل فی‌التصوّف
پسری داشت شیخ ناهموار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۸ - چند پیچد بر من بی‌دست وپا افتادگی
چند پیچد بر من بی‌دست وپا افتادگی عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۳ - کس بر سر جیحون رقمی جوید باز
کس بر سر جیحون رقمی جوید باز نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۹۶ - مبداء و معاد
دگر ره گفت ما اینجا چرائیم مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۳۶ - باز بهار می‌کشد زندگی از بهار من
باز بهار می‌کَشَد زندگی از بهارِ من ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - ای هوار محمد!
دارد سرهنگ شهریار محمد عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۵ - خد و لب و دندان معشوق
بخد و آن لب و دندانش بنگر
شماره ۲۶۳ - جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست
جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۴۵ - دوشم همه شب چنگ چو شمشیر بخست
دوشم همه شب چنگ چو شمشیر بخست مولوی : غزلیات
غزل ۲۰ - چندانک خواهی جنگ کن، یا گرم کن تهدید را
چندانک خواهی جنگ کُن، یا گرم کُن تَهدید را قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲ - مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش
مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۰۵ - خم و خنبه پر ز انده، دل تهی
خم و خنبه پر ز انده، دل تهی مفاتیح الجنان : بعضی از دعاهای مشهور
دعاى سمات
این دعا معروف به دعای شبوّر [دعای عطا و بخشش] است که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشیده نباشد که این دعا از دعاهای مشهور است و بیشتر علمای گذشته بر خواندن این دعا مواظبت داشتند. جامی : دفتر سوم
بخش ۱۲ - چون حرف نخست از ظالم برود جز سه حرف الم نماند این اشارت به آن است که چون سر به گریبان عدم در خواهد کشید جز الم چیزی نخواهد دید و لفظ سیاست که متضمن سه حرف یاس است مبنی از آن معنی است که می باید که سیاست ظالم متضمن یاس کلی وی بود از ارتکاب مظالم
معدلت سیر تا جهاندارا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۱۴ - غربتی لاهوری
نام شریفش ابوالمعالی از نواحی شهر مذکور و در آنجا به ذوق و حال معروف و مشهور. عاشقی دردمند و سالکی پایه بلند بوده. این دو بیت از اوست: ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۵ - بیان در رنج سلاطین و حکام
روز و شب مشغول پاس خویشتن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱۵ - ای آمده جان هر شکسته
ای آمده جان هر شکسته مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۸۶ - من کجا بودم عجب، بی‌تو این چندین زمان
من کجا بودم عَجَب، بی‌تو این چندین زمان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳۱ - دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود
دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۹۵۹ - صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود
صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
التمثیل فی‌تعلیم الاب‌الغافل لابن الجاهل فی‌التصوّف
پسری داشت شیخ ناهموار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۸ - چند پیچد بر من بی‌دست وپا افتادگی
چند پیچد بر من بی‌دست وپا افتادگی عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۳ - کس بر سر جیحون رقمی جوید باز
کس بر سر جیحون رقمی جوید باز نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۹۶ - مبداء و معاد
دگر ره گفت ما اینجا چرائیم مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۳۶ - باز بهار می‌کشد زندگی از بهار من
باز بهار می‌کَشَد زندگی از بهارِ من ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - ای هوار محمد!
دارد سرهنگ شهریار محمد عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۵ - خد و لب و دندان معشوق
بخد و آن لب و دندانش بنگر