سعیدا : غزلیات
شماره ۵۶۶ - دارم ز باده چشم تمنای بیخودی
دارم ز باده چشم تمنای بیخودی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۳۲ - گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم
گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۹۴ - با حوادث برنمی آیند مال و جاهها
با حوادث برنمی آیند مال و جاهها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۲۵ - کجا پروانه رابا خویش سازد همنشین آتش؟
کجا پروانه رابا خویش سازد همنشین آتش؟ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۸۸ - کند پیوسته با آن تیغ ابرو هر که دمسازی
کند پیوسته با آن تیغ ابرو هر که دمسازی ادیب صابر : مقطعات
شماره ۷۳ - ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۵۳ - چنان افتاده‌ام از کار، بهر لاله رخساری
چنان افتاده‌ام از کار، بهر لاله رخساری صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۷۵ - روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
روشندلی نمانده درین باغ و بوستان ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۵۲ - تحقیق در بیان فناء فی الله و اشاره بطریق وصول الی الله
این فنا نبود مقام هرکسی نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۲ - با شمع رخت دمی چو دمساز شوم
با شمع رخت دمی چو دمساز شوم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۳۰ - چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر
چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۰۹ - از نرگس مخمور تو من مست دلم
از نرگس مخمور تو من مست دلم رشیدالدین میبدی : ۵۹- سورة الحشر- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِینَ بیّن اللَّه تعالى انّ الفىء لمن هو، و التّقدیر: کى لا یکون ما افاء اللَّه على رسوله دولة بین الاغنیاء منکم و لکن یکون للفقراء المها جرین، الّذین تولّوا الدّیار و الاموال و الاهلین و العشائر فخرجوا حبّا للَّه و رسوله و اختاروا الاسلام على ما کانوا فیه من الشدّة حتى کان الرّجل یعصب الحجر على بطنه لیقیم صلبه من الجوع و کان یتّخذ الحفیرة فى الشّتاء ماله دثار غیرها. قال سعید بن جبیر: کان ناس من المهاجرین لاحد هم الذّار و الزّوجة و العبد و النّاقة یحجّ علیها و یغزو فنسبهم اللَّه الى انّهم فقراء و جعل لهم سهما فى الزّکاة. یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ اى یطلبون رزقا من اللَّه و هو الغنیمة. وَ رِضْواناً. اى: مرضات ربّهم بالجهاد فى سبیله مع رسوله. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟ سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح نظام الدین
آمد از بستان دولت اهل حکمت را نسیم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۸۳ - بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۶۸ - مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود
مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۱۵ - گفتم که چیست راهزن عقل و دین من
گفتم که چیست راهزن عقل و دین من مولوی : دفتر سوم
بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی
وا مَگَردان هیچ ازین‌ها دَم مَزَن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۴۹ - خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟
خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟
شماره ۵۶۶ - دارم ز باده چشم تمنای بیخودی
دارم ز باده چشم تمنای بیخودی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۳۲ - گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم
گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۹۴ - با حوادث برنمی آیند مال و جاهها
با حوادث برنمی آیند مال و جاهها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۲۵ - کجا پروانه رابا خویش سازد همنشین آتش؟
کجا پروانه رابا خویش سازد همنشین آتش؟ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۸۸ - کند پیوسته با آن تیغ ابرو هر که دمسازی
کند پیوسته با آن تیغ ابرو هر که دمسازی ادیب صابر : مقطعات
شماره ۷۳ - ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۵۳ - چنان افتاده‌ام از کار، بهر لاله رخساری
چنان افتاده‌ام از کار، بهر لاله رخساری صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۷۵ - روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
روشندلی نمانده درین باغ و بوستان ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۵۲ - تحقیق در بیان فناء فی الله و اشاره بطریق وصول الی الله
این فنا نبود مقام هرکسی نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۲ - با شمع رخت دمی چو دمساز شوم
با شمع رخت دمی چو دمساز شوم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۳۰ - چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر
چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۰۹ - از نرگس مخمور تو من مست دلم
از نرگس مخمور تو من مست دلم رشیدالدین میبدی : ۵۹- سورة الحشر- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِینَ بیّن اللَّه تعالى انّ الفىء لمن هو، و التّقدیر: کى لا یکون ما افاء اللَّه على رسوله دولة بین الاغنیاء منکم و لکن یکون للفقراء المها جرین، الّذین تولّوا الدّیار و الاموال و الاهلین و العشائر فخرجوا حبّا للَّه و رسوله و اختاروا الاسلام على ما کانوا فیه من الشدّة حتى کان الرّجل یعصب الحجر على بطنه لیقیم صلبه من الجوع و کان یتّخذ الحفیرة فى الشّتاء ماله دثار غیرها. قال سعید بن جبیر: کان ناس من المهاجرین لاحد هم الذّار و الزّوجة و العبد و النّاقة یحجّ علیها و یغزو فنسبهم اللَّه الى انّهم فقراء و جعل لهم سهما فى الزّکاة. یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ اى یطلبون رزقا من اللَّه و هو الغنیمة. وَ رِضْواناً. اى: مرضات ربّهم بالجهاد فى سبیله مع رسوله. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟ سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح نظام الدین
آمد از بستان دولت اهل حکمت را نسیم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۸۳ - بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۶۸ - مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود
مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۱۵ - گفتم که چیست راهزن عقل و دین من
گفتم که چیست راهزن عقل و دین من مولوی : دفتر سوم
بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی
وا مَگَردان هیچ ازین‌ها دَم مَزَن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۴۹ - خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟
خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟