صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۸۱ - زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟
زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۹۰ - دمید صبح سعادت،که یار باز آمد
دمید صبح سعادت،که یار باز آمد
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۳۹ - لیلی و مجنون اگر می‌بود در دوران تو
لیلی و مجنون اگر می‌بود در دوران تو
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۱۷ - حسن جان افزای روی او عیان
حسن جان افزای روی او عیان
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - دودی، که دوش بر سر کویت بلند بود
دودی، که دوش بر سر کویت بلند بود
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۹ - مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۲۱ - مائیم نقاب شاهد شنگ
مائیم نقاب شاهد شنگ
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۷۲ - گر جوش گریه یی دل خامت بر آورد
گر جوش گریه یی دل خامت بر آورد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۸ - از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد
از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۱۸ - گرد لعل دلفریبت کرده منزل تیره خال
گرد لعل دلفریبت کرده منزل تیره خال
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۲۶ - ای ساقی جان که جای فدای تو بود
ای ساقی جان که جای فدای تو بود
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۹۴ - چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند
چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند
مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۳۱ - این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورند
این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورند
عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۹ - همی از پس رنجهای دراز
همی از پس رنجهای دراز
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۱۴ - حکم البین بموتی و عمد
حَکَمَ البَینُ بِمَوتی وَ عَمَد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۹۴ - گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش
گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱۶ - گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
ادیب الممالک : رباعیات طنز
شماره ۴۵ - چون تحفه کوی دوست نارنج بود
چون تحفه کوی دوست نارنج بود
جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۷۲ - شکایت از فلک پر نکایت که اژدهاوار گرد عالمیان حلقه کرده و همه را به دایره تصرف خود درآورده بر یکی زخم زند و بر دیگری زهر افکند نه هیچ از دست رفته را با وی دست ستیز و نه هیچ از پای افتاده را از وی پای گریز
فلک بر خویش پیچان اژدهاییست
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۷۲ - خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند
خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند