خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند توبه، عشق، و زیبایی طبیعت استفاده می‌کند. شاعر از تشبیهات و استعاره‌های زیبا مانند سرو قامت، باغبان، و جام جم برای بیان احساسات خود بهره می‌برد. همچنین، اشاره‌ای به داستان لیلی و مجنون دارد که نشان‌دهنده عمق عشق و شوریدگی است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشارات ادبی مانند لیلی و مجنون یا جام جم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۱۷۲ - خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند
خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند
توبه ای کز بی شرابی کرده ام چون بشکند ۱
در چمن هرگز نکرد آن سرو قامت جلوه ای
کز خجالت باغبان صد نحل موزون بشکند ۲
بر دهانش زن گر آرد نام همت بر زبان
تشنه ای کو جام جم بر فرق جیحون بشکند ۳
گر دهم جامی به عشاق از خراب شوق دوست
بوی لیلی گر بیاید رنگ مجنون بشکند ۴
در بیان شعر عرفی وقت آن خوش گر فتد
لفظ را بر لب بپیچد، شأن مضمون بشکند ۵
توبه ای کز بی شرابی کرده ام چون بشکند ۱
در چمن هرگز نکرد آن سرو قامت جلوه ای
کز خجالت باغبان صد نحل موزون بشکند ۲
بر دهانش زن گر آرد نام همت بر زبان
تشنه ای کو جام جم بر فرق جیحون بشکند ۳
گر دهم جامی به عشاق از خراب شوق دوست
بوی لیلی گر بیاید رنگ مجنون بشکند ۴
در بیان شعر عرفی وقت آن خوش گر فتد
لفظ را بر لب بپیچد، شأن مضمون بشکند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۱ - مرا دردی است که از داروی راحت بیش می گردد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۳ - درد کیشان همه ناموس کش کیش همند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
